Een politieke thriller over afhankelijkheid, revolutie en de betrouwbaarheid van informatievoorzieningen. Advocaat Werner en kunstschilder Rien bevinden zich in het Stadsziekenhuis. Ze herstellen beiden van een darmoperatie. Hun rustige herstelperiode wordt verstoord door rellen buiten het ziekenhuis, die het begin van een revolutie markeren. Ze proberen te begrijpen wat er gaande is maar zijn voor informatie afhankelijk van hun ondoorgrondelijke arts Brigitta Rasmussen, bezoekers en de media. Deze bronnen blijken niet onpartijdig te zijn. Naarmate de situatie escaleert, raken Werner en Rien steeds meer betrokken bij een reeks gebeurtenissen waarbij de grens tussen het politieke en het persoonlijke vervaagt. Soepel en in lichtvoetige stijl geschreven. Robert Pollack (1960) is een Nederlandse schrijver. Voorheen was hij partner bij een internationaal advocatenkantoor. Zijn debuut, ’De taak’,* werd genomineerd voor de Gouden Strop. Verder schreef hij ‘De vier elementen’.**

In kamer 112 van een ziekenhuis liggen twee mannen te herstellen van een zware operatie. Het zijn Rien, een oude, linkse kunstenaar, en Werner, een cynische advocaat. Schrijver Robert Pollack - het pseudoniem van de Nederlandse advocaat Rob Polak - weet de twee patiënten mooi te typeren in Vandaag is geen dag voor verraad. Ze hebben kleur, een innerlijk leven, relaties.

De werkelijke actie speelt zich af buiten het ziekenhuis: de protesten tegen de regering worden steeds gewelddadiger. De relschoppers bezetten het parlement. Op het centraal station wordt een bomaanslag gepleegd, er vallen vele doden en honderden gewonden. Ook het leger bemoeit zich ermee.

Achter de schermen trekt één politicus aan de touwtjes: Alex Wolduyn, de charismatische leider van de Socialistische Unie. Hij werkt voor de gelegenheid samen met de voorvrouw van een populistische, PVV-achtige partij. Wolduyns idealen klinken mooi: een eerlijke verdeling van de welvaart, een duurzame economie. Maar rechtvaardigen die geweld? De vernietiging van de democratie?

Pollack werd eerder met De taak genomineerd voor de Gouden Strop. Zijn nieuwe politieke thriller is actueel en goed geschreven. Enig minpunt is dat veel hoofdpersonen toeschouwers zijn: ze kijken naar de revolutie van een afstandje.