Met dit herfstboek vervolledigt Berner haar reeks kijk- en zoekboeken over de seizoenen (de andere delen zijn: Wat een winter!, Leve de lente! en Zonnige zomer). Opnieuw krijgen we zeven grote platen met dezelfde sites, van de stadsrand (een groot huis, een boerderij), naar het stadscentrum (station, cultureel centrum, marktplein, winkelcentrum), om te eindigen in het stadspark. Met deze zeven sites kan Berner verschillende aspecten van het herfstgebeuren illustreren (de oogst, de vallende bladeren, wegtrekkende vogels, halloween, de stemmige herfstmarkt etc.), maar ook verhalende elementen inbouwen die de spankracht van haar woordloze kijkboek verhogen. Doorheen de platen zijn de personages op weg naar een lampioenenoptocht in het park. Binnen dat kaderverhaal komen dan allerlei subverhaaltjes, details, grapjes en verwijzingen naar bekende figuren uit strips en kinderboeken. Over de boeken heen zijn er, naast het wisselen van de seizoenen, ook andere verhalende evoluties en variaties. De vier boeken hebben dus een sterke thematische en verhalende eenheid, maar kunnen zeker ook op zichzelf gelezen worden. Ze hebben die rijkdom aan personages en verhalen wel nodig, want het seizoensthema op zich is toch een beetje te mager om er vier verschillende boeken aan te wijden.
In het Duits heten deze seizoensboeken Wimmelbücher. Ze krioelen inderdaad van de situaties en de details, maar vragen toch geen al te grote inspanning. De logische, lineair-progressieve opbouw van de platen geven richting aan het zoeken, waarbij je natuurlijk wel bij elke lezing steeds nieuwe details ontdekt. Berner heeft een charmante tekenstijl in klare lijn en past die nu toe in een steeds breder wordend gamma van kinderboeken. Onlangs schreef ze bv. een voetbalboek over haar populaire konijnfiguurtje Kareltje (De Leeswelp 2006, p. 213). Naar beide wordt ook verwezen in dit kijkboek: Kareltje op een lampion, en het voetbalboek in de etalage van een boekhandel. [Chris Bulcaen]

Groot hardkartonnen, tekstloos prentenboek met twee afgeronde hoeken. Vrolijke, drukbevolkte tekeningen gunnen de kijker een blik in het leven van de bewoners van een klein stadje. Het is herfst en er is feest in de stad. De bomen worden al aardig kaal. Er liggen bladeren op straat en de straatvegers moeten hard werken om deze op te ruimen. Op straat gebeurt van alles; mensen gaan op weg naar een pompoententoonstelling of doen mee aan een lampionnenoptocht. Het is alsof een camera een groot aantal mensen volgt door het stadje. Op elke nieuwe bladzijden zijn de mensen een stukje verder op weg en komen we meer van hun doel te weten. Ook kijken we door woonhuizen en andere gebouwen naar binnen en zien we dat achter muren ook van alles gebeurt. Tussen de mensen scharrelen verschillende dieren. In de lucht en in de bomen herkennen we veel soorten vogels. Al kijkend ontdekken we steeds nieuwe verhalen in een boek dat eindeloos kan worden bekeken zonder dat dit verveelt. Het boek is het herfstdeel van een serie waarin alle jaargetijden aan bod komen: 'Wat een winter!', Leve de lente!' en 'Zonnige zomer'*. Vanaf ca. 3 jaar.

Met dit laatste seizoen maakt Rotraut Susanne Berner het jaar rond. Bij de herfst horen vallende bladeren, de trek van de wilde ganzen, pompoenen, opening van de school, opening van het culturele jaar. Het komt in dit boek allemaal aan bod, op dezelfde manier als in de drie voorgaande. Zeven dubbele bladzijden geven telkens een momentopname aan de hand waarvan je uren kan kijken, zoeken, vertellen. Op de achterflap staat een aantal figuren die op elke plaat terug te vinden zijn. Kinderen vinden het een sport deze terug te vinden, maar je kan evengoed gezelllig samen een personage uitpikken en je eigen verhaal erbij verzinnen doorheen het boek. De illustratiestijl van Berner blijft wat houterig en naïef, maar o zo charmant en aanstekelijk.