Molly moet naar een nieuwe school. Doordat ze haar beste vriendin Ellen moet achterlaten, voelt Molly zich ellendig op de nieuwe school. Ze is heel onzeker. Gelukkig is er Lilly. Lily zit naast Molly in de klas. Ze is heel sociaal en ontfermt zich over Molly. Molly helpt haar op haar beurt met de moeilijke sommen. Tijdens de pauze spelen ze samen met de bal. Maar Molly is niet erg sportief en voelt zich onhandig. Wanneer Molly na de pauze naar toilet moet, krijgt ze het slot niet meer open en raakt ze opgesloten. Molly is in paniek. Gelukkig hoort de pleinwachter haar om hulp roepen ... Thuis heeft Molly een kleine broer. Voor hem lijkt het leven veel eenvoudiger. Wanneer ze samen slakken verzamelen, krijgt Molly plots een woede-aanval en trapt alle slakken kapot. Die verhaallijn wordt heel intens beschreven. Mingus, haar broertje is bang en wordt er tegelijkertijd verdrietig van. 

Het verhaal geeft heel goed weer hoe eenzaam Molly zich voelt. Ze mist haar vriendin Ellen heel erg. Als lezer krijg je enorm medelijden met haar. Het thema is heel herkenbaar. Elk kind voelt zich al eens alleen of moet in een bepaalde situatie nieuwe vriendjes trachten te maken. Maar er wordt te weinig aandacht besteed om de situatie te kaderen. Je mist als lezer de nodige uitleg waarom Molly van school moet veranderen. De emoties van Molly worden heel uitvoerig beschreven en komen daardoor heftig binnen bij jonge lezers. Ze is verdrietig, eenzaam, hulpeloos, woedend ... Gelukkig wordt deze woede aanval besproken met de ouders. Er bestaan andere manieren om je boosheid te uiten. Het boekje heeft een aantrekkelijk formaat. De eenvoudige tekst wordt afgewisseld met kleurrijke illustraties. Die zijn soms paginagroot maar evengoed als kanttekening getekend. Het maakt het lezen aangenaam voor het jonge publiek.