Waar je ook bent: de maan is altijd dezelfde. Een beetje vervelend misschien maar daarmee verklap ik al meteen de clou van het verhaal. Het verhaal neemt ons meet op pad met Luna, de ijsbeer en haar mama. Ze vluchten weg van hun vertrouwde plekje omdat de sneeuw aan het smelten is. Luna krijgt heimwee onderweg tot ze ontdekt dat de maan die ze ziet, dezelfde maan is die ze zag van bij haar thuis. 

Komt het door de prachtige tekeningen van Sacha Heemels of de herkenbaarheid voor ieder van ons om iets of iemand te moeten missen? Ik weet het niet, maar wat vaststaat is dat het samenspel van het thema en de prachtige uitvoering van dit boek ervoor zorgt dat je als lezer ontroerd wordt. Het thema vluchten is alomtegenwoordig maar zelfs als je het kleiner bekijkt en denkt aan een kleuter die niet wil gaan slapen tot mama thuis is, weet je dat dit boek heel wat kinderen en zorgfiguren kan aanspreken. Dat Sacha Heemels met dit boek de illustratiewedstrijd Picture This! won, hoeft niemand te verwonderen want hoe warm kan je een gezin ijsberen in een sneeuwlandschap weergeven?

Kortom: ik ben fan! Het boek krijgt een vaste plek op de kinderkamer van mijn dochter en ik hoop op menig andere kinderkamers ook.