De moeder van Simone de Beauvoir wordt in het ziekenhuis opgenomen met darmkanker. Zelf denkt ze dat ze een buikvliesontstekeing heeft en dus zal genezen. Niemand vertelt haar de waarheid en de moeder wil ook absoluut niet dood. Ze houdt teveel van het leven. Voor Simone en haar zus breekt nu een moeilijke tijd aan van waken bij hun moeder en het moeten aanzien hoe vreselijk ze lijdt. Het boek is al in 1964 uitgegeven en de communicatie met de doktoren verloopt niet prettig; zeker niet voor een zelfstandige en opstandige geest als Simone de Beauvoir. Ze heeft eigenlijk nooit van haar moeder gehouden, maar nu ervaart ze een onverwachte diepgang bij haar moeder en zeer verwarrende gevoelens bij haar zelf. Ze schrijft er zeer open en eerlijk over. Dat is fascinerend en maakt het boek actueel. Zulke gevoelens zijn niet tijdgebonden. Het literaire gehalte is hoog en het leest toch zeer vlot. Normale druk.