Aanvankelijk lijkt dit een typisch Britse thriller: een oud landhuis in Cornwall, in een woest landschap met een soms deprimerende geschiedenis, spoken, leugens, geheimen, klassenverschillen. Rachel en David zijn pas getrouwd. Hij heeft twee jaar geleden zijn vrouw Nina verloren, maar zijn zoontje Jamie meent haar nog steeds te horen, te zien en te ruiken. Rachel probeert uit alle macht een goede stiefmoeder te zijn, maar ze wordt voortdurend van haar stuk gebracht door uitlatingen van Jamie die onder meer voorspelt dat zij later in het jaar rond kerst zal sterven. Ze begint geloof te hechten aan wat de jongen zegt, maar ze brengt hem ook bij een kinderpsycholoog, wat David haar expliciet heeft verboden. David slaat Rachel het ziekenhuis in, krijgt een straatverbod en mag tijdelijk niet meer in het landhuis komen. Rachel glijdt langzaam in een psychose maar ze kan ertegen vechten omdat ze het eerder heeft meegemaakt. Een simpele tijdschriftfoto opent uiteindelijk haar ogen voor de waarheid over de werkelijke relatie tussen haar, David en Jamie. Psychoses zijn in de mode in thrillers. De auteur zet een geloofwaardige casus neer hoewel hij daarvoor de vrouwelijke ik-figuur wel met een erg zwaar verleden moet belasten. Van Tremayne (een pseudoniem) verscheen eerder 'IJstweeling’*.