Dit is het derde avonturenverhaal over de vijf vrienden Diego, Jesse, Yves, Luna en Stella. Dit keer gaan ze op zomerkamp in Cordoba, in het zuiden van Spanje. Camp Andaluz, waar ze verblijven, ligt niet ver van de thuisstad van Diego, Sevilla. Daarom komen de vrienden enkele dagen eerder al bij elkaar bij Diego thuis. Ook zijn broer Ramon is er. Hij heeft jaren geleden hetzelfde kamp gedaan. Ze deden er een doolhoftocht die nadien werd afgeschaft. De vijf willen hier natuurlijk meer over weten want de kampleiding doet er heel mysterieus over. Ramon geeft aanwijzingen en de vijf vinden een brochure over de tocht. Ramon komt zelfs naar het kamp om de onbrekende bladzijde te geven. De vrienden ontdekken ondergrondse grotten die leiden naar het centrum van Cordoba. De tocht is gevaarlijk. Zelfs de kokkin raadt hen af om verder te zoeken omwille van dat gevaar. Blijkt dat er een broederschap samenkomt die puzzels oplost. Toevallig kruist deze tocht de onschuldige doolhoftocht van het zomerkamp. Jaren geleden is er zo een jongen van een sokkel gevallen. Er was angst onder de bevolking van de oude wijk. Leden van het broederschap werden verantwoordelijk gehouden voor de dood van de dertienjarige Sergio Garcia. Er werden verschillende arrestaties verricht. De leden van het broederschap hebben echter niets met de dood van de jongen te maken en hebben zich een tijd gedeisd moeten houden.

Het boek bevat in de zoektocht naar de puzzel een aantal mooie Latijnse spreuken. Die worden vertaald. In onzekere tijden wordt een ware vriend pas opgemerkt, Geloof niets wat je niet zeker weet en maak er zeker niet je eigen verhaal van. Dit derde deel in de reeks is opnieuw een mooi en vlot geschreven verhaal. De schrijfster weet de spanning tot het einde te behouden. Doorheen het verhaal merk je dat de vriendschap tussen Luna en Yves niet gemakkelijk verloopt. Yves worstelt nog steeds met zijn verleden en heeft soms woede-uitbarstingen. Hij heeft de gruwelijke wijze waarop zijn ouders zijn omgekomen nog niet verwerkt. Als lezer krijg je een afwisseling tussen heden en verleden. De schrijfster hanteert een vlotte schrijfstijl met veel dialogen. Er wordt veel aandacht besteed aan de vriendschap tussen de vijf avonturiers, die steeds hechter wordt. De personages worden mooi uitgewerkt. De stoere Jesse heeft claustrofobie in de grotten. Stella, z'n vriendin, durft daarentegen alles aan maar steunt Jesse in z'n angst. Op de kaft van het boek zie je vaag stukjes landkaart van Spanje. Vele plaatsen in het boek bestaan echt. Het boek is apart te lezen. De gebeurtenissen uit het verleden worden voldoende toegelicht.