Menige leerkracht en/of ouder heeft al gehoord van de Gordon-methode, die ontwikkeld werd door de overleden, bekende Thomas Gordon. Centraal in deze methode staan begrippen als 'ik-boodschappen', 'actief luisteren' en de 'geen-verliesmethode voor conflicthantering'. Dat de methode succesvol is bij het opvoeden thuis, in het onderwijs en managementtrainingen blijkt uit het feit dat ze al in 28 talen werd vertaald en na 30 jaar nog altijd actueel is.

In Luisteren naar kinderen : de nieuwe methode voor overleg in het gezin krijgt de lezer meer begrip en kennis van de vragen en behoeften die kinderen hebben. In een aantal hoofdstukken wordt hij meegenomen in boeiende materies die de relatie tussen opvoeders en kinderen positief kunnen beïnvloeden. Gordon geeft duidelijke antwoorden op onder meer volgende vragen: Hoe kunnen ouders het best naar hun kinderen luisteren opdat deze zouden bereid zijn te praten? Hoe kan je als ouders actief luisteren naar je kinderen? Wanneer luisteren ouders naar hun kinderen? Is machtsgebruik door ouders nodig en rechtvaardig? Hoe kunnen ouders conflicten voorkomen door zelf te veranderen ...?

In een afzonderlijk hoofdstuk bespreekt de auteur zijn welbekende 'geen-verliesmethode'. Die verloopt in zes fasen: de aard van het conflict vaststellen en verder definiëren, mogelijke alternatieve oplossingen bedenken, de alternatieve oplossingen evalueren, beslissen wat de meest aanvaardbare oplossing is, bedenken hoe de oplossing uitgevoerd kan worden en naderhand nog eens nagaan of de oplossing werkt. Als de ouders deze fasen begrijpen en kunnen toepassen, kunnen ze veel moeilijkheden omzeilen. Iedere fase wordt geïllustreerd met zeer concrete voorbeelden uit de dagdagelijkse praktijk.

Het boek wordt afgesloten met een aantal oefeningen over luisteren naar gevoelens, niet-effectieve boodschappen herkennen en ik-boodschappen begrijpen. Een aanrader. [Karl Baert]

Dit boek gaat over de communicatie tussen gezinsleden. Het beschrijft de bewustwording van het gedrag van ouders en hoe zij dit gedrag kunnen wijzigen. Ouders moeten 'de taal van de acceptatie' spreken. Er wordt aangegeven aan welke voorwaarden moet worden voldaan en welke risico's eraan verbonden zijn. Het luisteren naar kinderen, de manier van antwoorden door ouders en methoden om deze vaardigheid te leren. In het laatste deel worden situaties behandeld waarin het overdragen van waarden tot conflicten kunnen leiden. In het aanhangsel worden oefeningen uitgewerkt en blokkades in de communicatie benoemd. Dit boek is een herziene heruitgave van een editie uit 2003. Het wordt nu 'dé methode voor overleg in het gezin' genoemd; in de editie van 2003 werd het 'de nieuwe methode' genoemd. De indeling van de hoofdstukken is op enkele wijzigingen na hetzelfde. Het boek is uitgevoerd in een ander lettertype en het geheel is wat eigentijdser, ook wat taal en voorbeelden betreft. Het boek is bestemd voor hulpverleners in de jeugdzorg, zodat zij ouders op deze aanpak kunnen attenderen en adviseren.