Luna neemt het woord. Ze vertelt dat ze geboren werd en stelt haar ouders voor als twee liefhebbende mensen. Daarna wordt het verhaal een gesprek tussen het meisje en haar mama en haar papa. In de dialoog is de tekst van Luna anders gekleurd dan de tekst van haar ouders.

Luna’s vragen over elkaar graag zien, over de liefde, over waar we vandaan komen en wie we zijn, geven het verhaal meteen een filosofische tint. De ‘wat als’-vragen doen ook haar ouders reflecteren, maar als zelfs de (over)grootouders erbij betrokken worden, wordt het verhaal een beetje complex voor Luna. De erfelijkheidsleer wordt dan even aangehaald en ook Adam en Eva komen ter sprake. Luna blijft maar vragen stellen tot ze plots beseft dat er ‘ontzettend veel mensen in haar zitten en daardoor ook heel veel liefde. Onnoemelijk veel liefde.’ Luna is een nieuwsgierige meid. Ze blijft almaar doorvragen en doordenken. Dat is wellicht zeer herkenbaar voor ouders van jonge kinderen. 

In dit mooie prentenboek wordt rustig de tijd genomen om de vragen zo eerlijk mogelijk te beantwoorden. Het is hartverwarmend als je ontdekt dat je uit liefde geboren bent! De illustraties zijn poëtisch en eerder sober. De donkerrode tinten geven het geheel een warme, zachte sfeer. De prenten beslaan telkens twee pagina’s. Af en toe zit een klein element verscholen in een groter geheel. Dat zorgt ervoor dat de tekst nog meer diepgang en betekenis krijgt. Thema’s als echtscheidingen en nieuw samengestelde gezinnen worden niet aangeraakt. Toch maakt dat het boek niet minder geschikt voor kinderen van gescheiden ouders. Het boek gaat over de kracht van de liefde, de liefde als oorsprong van het leven. Een warm en liefdevol boek, een prachtig cadeau voor jonge kinderen en misschien ook wel voor jezelf …