Een schrijver trekt zich een jaar lang terug op het platteland en beschrijft zijn ervaringen en de natuur om hem heen.
Titel
Copsford
Auteur
Walter J.C. Murray 1900-1985
Inleider
Raynor Winn
Vertaler
Anne-Marie Vervelde
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Engels
Uitgever
Zaandam: Uitgeverij Oevers, 2021
253 p. : ill.
ISBN
9789492068569 (paperback)

Andere formaten:

Toegankelijke formaten:

Andere talen:

Beschikbaarheid in Vlaamse bibliotheken

Besprekingen

Beroemde Engelse roman uit 1948 over het vrije buitenleven midden in de natuur. Omdat hij helemaal klaar is met het leven in de grote stad – Londen in de jaren '20 van de vorige eeuw – trekt de schrijver, later leraar, naar het platteland en huurt een vervallen huis in Sussex. Hij is van plan ‘s zomers kruiden te verzamelen en te verkopen en ‘s winters te schrijven voor zijn brood. Het huis wordt enigszins bewoonbaar, hij vindt een geweldige hond als gezelschap (en rattenvanger) en kruiden verzamelen wordt zijn grote vreugde. Hij leert de Victoriaanse preutsheid af te schudden en naakt te zwemmen, zwerft dagen door de velden en bossen en beschrijft in heerlijk detail de planten, de dieren, de sfeer en het weer. Uiteindelijk moet hij het onverwarmde, kapotte huis opgeven, maar zijn verhaal kreeg een bijna cultstatus. De vertaling is zo soepel dat de oorspronkelijk sfeer van het boek volledig behouden blijft en de lezer vergeet dat het een vertaling is.

Eén met de natuur en tientallen ratten

De zomer is hét moment om bij te lezen: klassiekers krijgen een nieuw jasje, vergeten parels worden uit de archieven opgedoken. Deze week: Copsford van Walter J.C. Murray

Op de Engelse cover van Copsford staat het gelijknamige sombere huis, van grauwe baksteen, met meer gaten dan dak, een halfvergane voordeur en onooglijke, logge schoorsteen. Voor de Nederlandse editie is gekozen voor een fleurige wilde iris met bijtjes eromheen. Ik snap dat wel. In Nederland hebben wij minder verering voor alles wat romantisch vervallen is dan de Britten. Bovendien is alles wat botanisch is in, wat ik alleen maar kan toejuichen. Al was het maar omdat we daar een stroom aan boeken over tuinieren aan te danken hebben, en de herontdekking van natuurschrijvers als Walter J. C. Murray.

Murray was pas negentien toen hij in 1920 vanuit Londen verhuisde naar een totaal verlaten gebied in Sussex. Hij had gediend in de Eerste Wereldoorlog en was aansluitend freelance journalist geworden. Niet echt iets voor hem, en al helemaal niet in de grote stad. 'Ik was een provinciaal. Ik hoefde mijn pen niet zo nodig in het levensbloed van de straat te dopen.' Via een vriendin h…Lees verder