Hoe ver kun je gaan in je pogingen om de wereld te verbeteren? Je eigen leven op het spel zetten? Het leven van je geliefden aan gevaren blootstellen? Dit zijn vragen die De missie oproept, een roman van William Carmichael en David Lambert. De protagonist in het verhaal is David Eller, een Amerikaans zendeling wiens missie het is om straatkinderen van Caracas in Venezuela op te vangen. Geen gemakkelijke opdracht, want door de politieke situatie in Venezuela worden straatkinderen aan hun lot overgelaten. Wanneer de gelegenheid zich aandient om de president-dictator op een geweldloze manier uit zijn macht te ontzetten, kan David de verleiding niet weerstaan om hierin een rol te spelen. De straatkinderen zouden immers kunnen profiteren van een nieuw en democratisch bewind.

Alles draait echter compleet anders uit dan gepland en David ziet zijn leven veranderen in een nachtmerrie, en niet alleen dat van hem maar ook dat van zijn vrouw Christie en van hun zoontje Davy. Ze kunnen niet anders dan vluchten, niet alleen voor de Venezolaanse staatsveiligheid maar ook voor de daders van de moordpoging op de president en zelfs voor een aantal drugsbaronnen.

Het is duidelijk dat aan dit boek research is voorafgegaan. Van medische procedures over wapens tot technologische hoogstandjes in verband met spionage, het komt allemaal waarachtig over. De auteurs slagen er ook in om Venezuela tot leven te brengen in bv. de sfeer van een hectische en vuile stad zoals Caracas, maar ook in de pittoreske beschrijvingen van de groene bergen of van kleine havenstadjes.

Met de personages zelf loopt het echter fout. Al van bij het prille begin van het boek weet de lezer hoe David in elkaar zit en hoe hij handelt. Hij is een impulsieve man die pas het spreekwoordelijke berouw krijgt na de zonde. En met dat berouw wordt de lezer wel heel erg vaak geconfronteerd. Een zeer kleine bloemlezing: "Hij kreeg het gevoel dat hij verpletterd werd door een loodzware last en nauwelijks meer kon ademen.", "Hij schaamde zich en was woedend over zijn eigen stommiteit.", "Amigo, het spijt me dat ik je in deze puinhoop heb betrokken.", "Ik zou het je niet kwalijk nemen als jij mij door mijn acties nooit meer zou kunnen liefhebben of vertrouwen."

Ook de andere personages krijgen weinig of geen genuanceerde karaktertekening. Christie is de sterke, liefhebbende, hardwerkende, moedige vrouw. De Duncans zijn diep christelijk, wijs en één en al goedheid. Durango, alias Carlos, is de doorgewinterde, gehaaide spion met godbetert zelfs goede bedoelingen. Bovendien is het religieus sausje waarmee bepaalde personages hun woorden overgieten, haast hinderlijk. Enkele voorbeelden: "Ik besefte dat ik Gods werk op Gods wijze moest doen." of "We moeten alleen gehoorzaam zijn en vandaag doen wat God ons vandaag te doen geeft.". De missie past daarmee in een bepaalde trend van Amerikaanse christelijk geïnspireerde romans. Je moet er voor zijn. [Marita Dries]

Om de sloppenkinderen van Caracas te helpen werkt zendeling David met z’n vrouw Christie bij het Dorp van de Hoop. Er is altijd geld nodig en David, die hardop kritiek durft te uiten op het huidige Venezolaanse regime, laat zich door een weldoener overhalen om met ogenschijnlijk weinig gevaar ‘lichte’ koeriersdiensten uit te voeren, zodat zijn ideële doel royaal gesteund wordt. Maar deze diensten blijken achteraf deel uit te maken van een staatsgreep, die jammerlijk mislukt en de jacht op David en zijn gezin wordt geopend. Via hem proberen ze het grote brein achter de coup te vinden. Er ontstaat een spannende strijd op leven en dood. De schrijvers geven in deze actieroman ook de drugsmaffia een rol. Al met al een spannend, avontuurlijk verhaal, waarin gepoogd wordt om zo eerlijk mogelijk goed en slecht tegenover elkaar te zetten. Voor een brede, ook mannelijke lezersgroep van christelijke signatuur. Paperback met normale druk.