Smoke Sauna Sisterhood (Anna Hints, 2023) op  Sooner

Het is de tijd van het jaar om een sauna in te duiken of toch minstens deze unieke saunafilm te bekijken. De Estse regisseur Anna Hints viel er verschillende keren mee in de prijzen – op de European Film Awards, bijvoorbeeld – en je begrijpt ook perfect waarom deze op het eerste gezicht eenvoudige documentaire zo veel harten roert. Hints speelt erin een flink gerookte vlieg op de muur van een afgelegen sauna waar verschillende generaties vrouwen hun zielenroerselen met elkaar delen en honderduit praten over alles van seksualiteit tot rouw. De vrouwen krijgen zelden een gezicht – letterlijk welteverstaan – maar dat maakt hun vaak treffende verhalen alleen maar intiemer en waarachtiger.

Kind Hearts (Gerard-Jan Claes & Olivia Rochette, 2022) op Avila

Nog een puike documentaire, zij het één die niet meer kan balanceren op de grens met fictie. Een achttienjarig koppel speelt erin zijn ‘eerste liefde’ na tijdens het – verrassend genoeg – niet eens zo tumultueuze jaar na de humaniora. Op even ontwapenende als ontnuchterende wijze spelen de Belgische regisseurs Gerard-Jan Claes en Olivia Rochette op hun beurt dan weer met ons beeld van cinema en romantiek. Hun twee jonge protagonisten weten zichzelf soms oprecht geen houding te geven en grijpen dan maar terug naar de tools te hunner beschikking. Maar al snel blijken die soms even onbeholpen als die van de vorige generaties, en is er dus in feite niets tijdlozer dan enerzijds die eerste liefde, anderzijds het soort luie romantiek dat verhalenvertellers ons over de generaties heen inlepelen.

Her (Spike Jonze, 2013) op Sooner

De voorbije maanden verschenen niet alleen best wat artikels over mensen die in een amoureuze relatie zitten met AI, de smalende en cynische reacties daarop waren ook niet bepaald op twee handen te tellen. Nochtans hadden we twaalf jaar geleden niet de minste moeite om in de instant klassieker Her van Spike Jonze mee te gaan in zo’n relatie tussen Joaquin Phoenix en (de stem van) Scarlett Johansson. Het visionaire daaraan was niet zozeer dat Jonze begreep dat AI er zat aan te komen – wist hij veel – maar dat het heus niet zo vergezocht is om in een vaak smalende en cynische wereld verliefd te worden op een artificiële persoonlijkheid die je ‘gewoon’ graag ziet. Toegegeven, dat klinkt stroperig, maar de ironie is en blijft dat Her een van de ontroerendste en ingenieuste relatiefilms van de voorbije kwarteeuw is, en dat hij gaat over een man en zijn AI-lief.

Tale of the Three Jewels (Michel Khleifi, 1995) op Avila & Sooner

Voor de ene is Michel Khleifi het best bewaarde geheim van de Belgische cinema. Voor de andere is hij een van de spraakmakendste Palestijnse filmmakers wiens werk door de decennia heen alleen maar aan belang heeft gewonnen door de steeds driestere wijze waarop Israël in Gaza en de andere Palestijnse gebieden tekeergaat. Al in 1995 maakte de uit Palestina afkomstige Brusselaar het internationaal geprezen Tale of the Three Jewels – de eerste film uit de geschiedenis die volledig werd ingeblikt in Gaza. Enerzijds mag dat laatste een klein mirakel heten, want zoals eruit valt af te leiden, maakte het Israëlisch leger toen al een hel van het leven van de Palestijnen. Dertig jaar geleden, dus. Anderzijds zegt het iets over de passie en het doorzettingsvermogen van Khleifi, die in het kleinood het verhaal doet van een twaalfjarige jongen in een Palestijns vluchtelingenkamp en dat ondanks alle ellende doorspekt met dromen en hoop.

Once (John Carney, 2007) op Sooner

Een van de opmerkelijkste muziekfilms van de eeuw blijft ook de goedkoopste. John Carney draaide deze ruwe parel voor bijna letterlijk geen geld – je kocht er zelfs in 2007 geen studio mee in Dublin, waar de film zich afspeelt. Maar de impact ervan kon onmogelijk groter zijn. Once werd een indiehit, won met ‘Falling Slowly’ de Oscar voor beste song, en zijn twee protagonisten blijven tot vandaag de wereld rondreizen met ook alle andere verleidelijke liedjes uit de film (en de albums die erop volgden). In het echt heten ze uiteraard niet ‘Guy’ en ‘Girl’, zoals in de film, wel Glen Hansard en Markéta Irglová. En wie niet begrijpt waarom de halve aardbol destijds als een blok viel voor hun onmogelijke liefde op een bedje van pretentieloze folkrock, heeft geen hart.

Une vie démente (Raphaël Balboni & Ann Sirot, 2020) op Sooner

Drie jaar geleden schoot Une vie démente de hoofdvogel af op Les Magritte du cinéma, de Waalse filmprijzen. De hartverscheurende tragikomedie haalde het toen van kleppers als Les intranquilles van Joachim Lafosse en de Belgische Oscarinzending Un monde van Laura Wandel, wat helaas niet betekende dat hij daarmee ook aan de andere kant van de taalgrens (of in de rest van de wereld) werd opgemerkt. Zonde, want het is echt een straffe film over een koppel dat plots noodgedwongen meer met zijn dementerende moeder moet bezig zijn dan met haar kinderwens. Dat leidt vanzelfsprekend tot een hoop frustraties en effenaf uitzichtloze situaties, maar het regisseursduo Raphaël Balboni & Ann Sirot houdt er niet alleen de goede moed in, de twee larderen de wonderlijk empathische film ook met een flinke dosis humor.

Maak vandaag nog je Mijn Bibliotheek-profiel aan en ontdek hoe eenvoudig het is om films online te kijken via Cinébib. Geniet van een wereld vol verhalen – gewoon vanuit je zetel.