Book
Dutch
Other formats
Accessible formats:

Mijn soort muziek

Bart Meuleman (author)
+1
Mijn soort muziek
×
Mijn soort muziek Mijn soort muziek

Mijn soort muziek

Wat zijn woorden in een gedicht? 'Geluidsarme letters'? 'Adderjongen, luierend in de zon'? Bij Bart Meuleman wordt taal zowel gewantrouwd als gekoesterd. Tederheid en vergeefsheid gaan hand in hand. Behoedzaam zoekt Meuleman in deze bundel onder meer naar een geluid voor verdriet, woorden voor verlies van een vader. Geluidsarme letters? Niets is minder waar. Hier echoën leven, genegenheid en droef
Title
Mijn soort muziek
Author
Bart Meuleman
Language
Dutch
Publisher
Amsterdam: Querido, 2015
65 p.
ISBN
9789021459103 (paperback)

Other formats:

Accessible formats:

Availability in Flemish libraries

More than 50 times in Flemish libraries

Reviews

Wie wint de Herman de Coninckprijs?

Wie is de beste dichter van het afgelopen jaar? Bart Meuleman en Ruth Lasters dragen onze voorkeur weg.

Keien

Desnoods schil ik jou een heel strand van krieltjes, als kiezels

glad eerst maar dan rimpelig, om je wijs te maken dat

wat vergankelijk is altijd een duurzame verwant heeft. Aardappels en

keien. Vissenogen en -met pupillen van zwart garen-

hemdsknopen. Rotsen en hun eigen slagschaduwen, waarin we staan

tot de kans dat we ooit reuzen zullen zijn of waren

eindelijk op een goede manier onbestaande is. Wat geeft het zolang we

morgen kunnen uitproberen of ricochet

ook met aardappels kan. Of durf je liever te weten hoeveel mensen

net als wij gewoon als stenen sliepen nadat bekendgemaakt was

het ooit zekere verdwijnen van

het al.

Ruth Lasters

Je kunt Ruth Lasters (°1979) er niet van verdenken dat ze in haar werk niet met de wereld begaan is. Niet alleen het eigen ik, maar de mens tout court krijgt aandacht. Neem het gedicht 'Allen', waarin ze met veel i…Read more

Deze bundel van de Vlaamse Bart Meuleman (1965) bestaat uit drie delen. Het eerste deel is gewijd aan zijn oude, aftakelende vader, van wie hij met verfijnde, maar koele aandacht alle defecten waarneemt. Pas op de rouwavond schiet alles in z'n juiste perspectief: verdriet en verlies worden nu positief beleefd, ‘de eeuwigheid heeft jou aangeraakt.’ De introverte dichter wil vooral in z'n eigen werkelijkheid blijven: al die mensen zijn stoorzenders terwijl hij opteert voor ‘de volmaakte leegte’. Kunst en werkelijkheid dienen gescheiden te blijven. De droom geeft hem vaak fraaie beelden in: een meisje is een ‘allermooiste misthoorn’, oude woorden voldoen niet meer, het zijn ‘adderjongen, luierend in de zon’. Het is alles ‘melancholie zonder zijn soort muziek’. Soms zijn het plezierbootjes, ‘maar dan zonder plezier’. De dichter is ook theaterman, essayist en kinderboekenschrijver.