Book
Dutch

De bloemen van het kwaad

Charles Baudelaire (author), Menno Wigman (translator), Kiki Coumans (afterword)
Vertaling door Menno Wigman van gedichten uit 'Fleurs du Mal' van Charles Baudelaire (1821-1867).
Title
De bloemen van het kwaad / Charles Baudelaire ; vertaald, ingeleid en toegelicht door Menno Wigman
Author
Charles Baudelaire
Translator
Menno Wigman 1966-2018
Afterword
Kiki Coumans
Language
Dutch
Original language
French
Publisher
Amsterdam: Prometheus, 2021 | Other editions
126 p.
ISBN
9789044647389 (hardback)

Other languages:

Availability in Flemish libraries

More than 25 times in Flemish libraries

Reviews

Miskende dichter met een abonnement op schandalen

Een golf aan publicaties wakkert de aandacht aan voor Charles Baudelaire (1821-1867), tweehonderd jaar geleden geboren. Vanwaar die blijvende fascinatie voor de begaafde poète maudit, stadsflaneur en duistere dandy, die zichzelf onherroepelijk ten gronde richtte?

Een poos lang bedreef Baudelaire de liefde uitsluitend met zwartfluwelen handschoenen aan. Nietsvermoedend besmette de dichter zijn talloze bedgenotes met de syfilis die hij al vroeg onder de leden had. Om de burgerman te choqueren, verfde hij weleens zijn haren groen. Vanaf zijn negentiende schuimde deze zoon van een uitgetreden priester fanatiek de Parijse bordelen af, waar hij zijn voorliefde voor exotische en lugubere prostituees als 'Sara la Louchette' ('Schele Sara') botvierde. Hij experimenteerde met de roes van hasjiesj in de merkwaardige 'Club des Haschichins' en schreef over zijn ervaringen in de klassieke verhandeling Les paradis artificiels (1860). Uiteindelijk prefereerde hij de wijn, want 'die verhoogt de wilskracht, terwijl hasjiesj die uit de weg ruimt'. Verslaafd raakte hij evenwel aan opium, tot 150 druppels per dag.

Edmund White noemt Charles Baudelaire in De flaneur (2001) misschien wel 'de eerste performancekunstenaar uit de geschiedenis', omdat hij volk…Read more

Al jong was Menno Wigman (1966-2018) in de ban van werk en persoon van Charles Baudelaire (1821-1867), wat resulteerde in vertalingen van verzen van z’n 19e-eeuwse voorbeeld, én een sterke invloed op z’n eigen poëzie. Deze uitgave bevat alle door Wigman overgezette gedichten en prozagedichten, een inleiding van zijn hand, annotaties en verantwoording, plus een helder nawoord van kenner Kiki Coumans. Wigman gaf de Franse originelen een overtuigende NL-versie. Hij is sterk met rijmen en ritmiek. Zo werden ‘couteau’ en ‘troupeau’ als vanzelfsprekend ‘dolk’ en ‘volk’ en kreeg het metrum een afwijkend maar immer soepel ritme. Met parallelle betekenissen was hij soms minder gelukkig: ‘fuir’ (vluchten) bv. werd schrijden. Dit boek is vooral een aanvulling op Wigmans oeuvre; anders dan de titel doet vermoeden vertaalde hij immers maar een klein deel van Baudelaires poëzie. Bovendien publiceerden collega’s, en dan wél integraal, omzettingen van 'Fleurs du Mal' die zeker zo goed, zo niet beter …Read more

About Charles Baudelaire

Charles Pierre Baudelaire (UK: , US: ; French: [ʃaʁl bodlɛʁ] (listen); 9 April 1821 – 31 August 1867) was a French poet who also produced notable work as an essayist, art critic, as well as one of the first translators of Edgar Allan Poe. His poems exhibit mastery in the handling of rhyme and rhythm, contain an exoticism inherited from Romantics, but are based on observations of real life.

His most famous work, a book of lyric poetry titled Les Fleurs du mal (The Flowers of Evil), expresses the changing nature of beauty in the rapidly industrializing Paris during the mid-19th century. Baudelaire's highly original style of prose-poetry influenced a whole generation of poets including Paul Verlaine, Arthur Rimbaud and Stéphane…Read more on Wikipedia

Suggestions