Wanneer een bejaarde vrouw 's morgens vroeg ontdekt dat haar man dood is, besluit ze niemand in te lichten en de tijd te nemen om hem die dingen te zeggen die ze niet eerder heeft kunnen of durven uitspreken. Zij bespreekt met hem de hoogte- en dieptepunten uit hun leven. Gedurende deze dag komt tweemaal haar autistische buurjongen bij haar. De jongen begrijpt haar en de situatie ('Meneer Jules is weg. Dit is de buitenkant van meneer Jules, zei hij'). Zijn aanwezigheid brengt licht en humor in de dag. Een ontroerende kleine roman. Het verhaal is krachtig geschreven en heeft een enorme schoonheid. Dit is de tweede roman voor volwassenen van de schrijfster (1946), na 'Het verkeerde keelgat' uit 1998*. Eerder publiceerde ze een twintigtal jeugdboeken, waarvan enkele bekroond werden. Normale druk.