Title
Spa / Elvis Peeters i.s.m. Nicole van Bael
Author
Elvis Peeters
Collaborator
Nicole Van Bael
Language
Dutch
Distributor
Brussel: Luisterpunt, 1998
1 cd
Playing time
02:05
Note
Converted book

Other formats:

Availability in Flemish libraries

More than 1 times in Flemish libraries

Reviews

Speels onderkoeld romandebuut

Het station van Spa. Een trein rijdt binnen. Passagiers stappen uit, onder wie een man met weinig bagage, hij. Zo begint Spa, de debuutroman van Elvis Peeters. Het is net alsof je een schilderij van Delvaux binnenstapt. Dezelfde kille, irreële sfeer, met onwezenlijke, afstandelijke figuren en strakke, gestileerde contouren.

Elvis Peeters waagt zich dus voor het eerst aan een roman, al is zijn omvang bescheiden en lijkt hij wat op een uitgerekt verhaal. Het is een nieuwe stap op Peeters' toch al grillige parcours: popgeweldenaar en frontman bij groepen als De Legende en Aroma di Amore, schrijver van de verhalenbundels Het uur van de Aap en Wij dolen rond in de nacht en worden verteerd door het vuur, van de novelle Hondenspel, en van een aantal theaterteksten.
Dat theatrale ligt hem wel. Het begin van de roman is geënsceneerd als een theaterstuk: een man en een vrouw, allebei individuele reizigers, arriveren in Spa en zoeken een hotelkamer. Alles is volgeboekt, behalve die e…Read more

Eenvoudig meerduidig

Elvis Peeters heeft zijn voorliefde voor drama nooit onder stoelen of banken gestoken en met zijn romandebuut Spa (Van Halewyck, Leuven, 117 blz., 398 fr.) gaat hij op hetzelfde elan door. Hij brengt een man en een vrouw, Hans en Inge, samen in een onalledaagse situatie: ze kennen elkaar niet maar delen een hotelkamer. Hoewel het toevallige tweetal zich steeds buitensporiger gedraagt, zijn het niet zozeer hun intriges die Spa boeiend maken, dan wel de uitnodiging die het boekje inhoudt. Vooral het eerste hoofdstuk is een regelrechte invitatie aan het adres van de lezer om zelf een verhaal te verzinnen. Peeters vertelt schijnbaar niets bijzonders, maar vindt daarbij wel een gezond evenwicht tussen banaliteit en een vorm van abstractie die net suggestief genoeg is om niet te vervallen in nietszeggendheid. Hij schrijft ingehouden, met erg korte en zelfs onaffe zinnen, maar focust net op dat detail dat je verbeelding aan het werk zet.

Een vermoeide blik, een onwezenlijke gliml…Read more