Bezorgde Ouders is geen nieuw boek van Gerard Reve, maar een herdruk van het origineel van 1988. Het is een van zijn latere werken, erg homo-erotisch geladen. Reves typische religieuze thema's zijn ook prominent aanwezig, en zijn voorliefde voor de Heilige Maagd steekt hij niet onder stoelen of banken.

De hoofdpersoon is een typische 'dadeloze held'. Het grootste deel van het boek zitten we in Hugo Tregers hoofd en volgen we zijn gedachtegang. Die gaat voornamelijk over zijn achttien jaar jongere liefdesvriend en schommelt tussen pornografische fantasieën en verlatingsangst. We leren ook dat er complotten bestaan van suikerlijders en zwarten om katholieken (niet-suikerlijders) het leven zuur te maken. Treger is een kankerende man, en een zuiplap bovendien. Hij is voortdurend aan zijn laatste glas bezig, zodat het verhaal een vage echo van Under the Volcano van Lowry lijkt. De roman leest erg vlot, en is in het begin hilarisch en totaal van de pot gerukt. Volgens Treger is iedere jongen die hij tegenkomt gemaakt om het liefdesslaafje te zijn van zijn "Eenhoorn" (de jongen die bij hem leeft). Reve's humor is erg tongue in cheek hoewel hij soms best ver gaat. Uiteindelijk begint de humor wat te verslappen en hebben we zijn beste lijnen rond pagina tweehonderd wel gehad. Nadien begint de dadeloosheid van de held te wegen op de roman.

Helemaal op het einde wordt het boek zelfreflexief. "Een roman dus waarin niets gebeurde, behalve de deur uitgaan om boodschappen te doen". Een boek "waarmede hij hoogstens een handvol pervertelingen een pleizier deed..."

[Bert Jacobs]

Het is traditie dat elk nieuw boek van Reve vergeleken wordt met "De avonden", waarmee blijkbaar elke criticus als puber dweepte. Deze keer wordt de vergelijking echter afgedwongen door het boek zelf. Ook in deze roman gebeurt niets en "komt geen normaal mens voor"; ook hier eindeloos gemier en getob in de slagschaduw van de feestdagen, maar nu met een veel rijker register van stemmingen en een veel vollediger geuit gevoelsleven. "Bezorgde ouders" doet "De avonden" verbleken tot een aandoenlijk onhandige halfwas van het soort waar de schrijver in dagdromen de zweep over legt. Ook in dit boek expliciete seksuele fantasieën, onorthodoxe theologische excursies en quasi-racistische complottheorieën, de laatste probaat geïroniseerd voor zelfs de ergdenkendste lezer. Kleine letter.