Book
Dutch

En gingen uit sterven : gedichten

Hans Groenewegen (author)
+1
En gingen uit sterven : gedichten
×
En gingen uit sterven : gedichten En gingen uit sterven : gedichten

En gingen uit sterven : gedichten

Title
En gingen uit sterven : gedichten
Author
Hans Groenewegen
Language
Dutch
Publisher
Amsterdam: Wereldbibliotheek, 2005
61 p.
ISBN
90-284-2113-0

Availability in Flemish libraries

More than 8 times in Flemish libraries

Reviews

Hans Groenewegen is een van de allerbeste essayisten over poëzie op dit ogenblik. Als hij over poëzie schrijft, gebeurt dat niet vooringenomen, niet vanuit een welbepaalde visie die per se aan het werk van anderen opgedrongen moet worden. Groenewegen lezen is ervaren wat poëzie kan betekenen, hoe vorm emoties kan wekken, hoe afstandelijkheid en liefde haast perfect kunnen samengaan. In dit opzicht hoeft het niet te verbazen dat Groenewegen ook als dichter actief is, en toch. Als lezer van zijn dichtbundels zit je als het ware te zoeken naar de realisatie van zijn eigen kritische visie -- alsof dat ideaal zomaar in deze poëzie gerealiseerd zou zijn, en alsof de criticus dat ook maar zou willen --, ga je op zoek naar echo's van de dichters die Groenewegen zelf intens bewondert. Toch valt vooral de eigen toon van Groenewegen op. Aan de ene kant hanteert hij een grote variatie aan versvormen, van ultrakorte teksten of typografische fragmenten tot prozagedichten, van afzonderlijke teksten …Read more
De derde dichtbundel van Hans Groenewegen heeft als eerste motto 'het verliezen is nog maar net begonnen' van Jitschok Imber. De titel van de bundel sluit hierbij aan en stelt het leven van de mens voor als een gestage stervensgang. Ook de titels van gedichten spreken voor zich: 'elegie voor hans faverey', 'de mens sterft dorstig', 'panta rhei', 'begraafplaats'. Dit is hoogst ernstige poëzie, geschreven in de traditie van dichters als Gerrit Kouwenaar, Lucebert, Kees Ouwens - een beeldrijke, compacte poëzie. Over de begraafplaats: 'komt men hier, ziet men alles wat men wist. / dan mist men iets, alsof er niemand is. // een hand rust op de neusrug. de open / ogen daarachter houdt men dicht. te laat / [...]" Elders wordt de zintuiglijk ervaren werkelijkheid gevierd, bijvoorbeeld de zee: 'zeehond de zee, krab, anemoon, dijkbreuk; een wolk van een vissersvrouw soms, // of een zonsopgang in pakijs, een koraalrif van glas.' Groenewegen maakt geen gebruik van hoofdletters, wel in overmaat va…Read more