Book
Dutch
Other formats
Accessible formats:

Lichaamswater : gedichten

Hans Groenewegen (author)
+1
Lichaamswater : gedichten
×
Lichaamswater : gedichten Lichaamswater : gedichten

Lichaamswater : gedichten

Title
Lichaamswater : gedichten
Author
Hans Groenewegen
Language
Dutch
Publisher
Amsterdam: Wereldbibliotheek, 2002
59 p.
ISBN
90-284-1992-6

Other formats:

Accessible formats:

Availability in Flemish libraries

More than 6 times in Flemish libraries

Reviews

Hans Groenewegen geniet allicht het meest bekendheid als criticus. Hij heeft over moderne Nederlandse poëzie een aantal bijzonder lezenswaardige beschouwingen geschreven, die gedeeltelijk gebundeld werden in de essaybundel Schuimen langs de vloedlijn. In die kritieken laat Groenewegen zich kennen als een kritisch, maar allerminst dogmatisch lezer, voor wie zowel de barokke poëzie van Lucebert als de ogenschijnlijke schraalheid van Faverey fascinerend blijken. Ook in deze tweede eigen dichtbundel valt die voorkeur voor heterogeniteit in positieve zin op. Op een eerste niveau is deze poëzie sterk op de realiteit betrokken, zij het dat die werkelijkheid eerder een accumulatie vormt van losse indrukken dan wel een anekdotische samenhang vertoont. Met die dingen gaat de dichter vervolgens echter nauwgezet aan het werk. Hij combineert, selecteert en verschuift zijn taal tot ze een grote ritmische en muzikale coherentie weet te vertonen. Niets in deze gedichten is daarom zonder meer w…Read more
De motto's zijn afkomstig van Van Ostaijen, Van de Woestijne, Ouwens, Lucebert en Faverey. De poëzie van de poëzie-essayist Groenewegen (1956) laboreert aan een zeker overbewustzijn van wat poëzie kan aangaan en in welke bewoordingen. Die laatste zijn bij hem weinig specifiek, ze refereren aan verschillende tradities en hebben een broertje dood aan plastiek, ook in talig opzicht: de mededelingen of inzichten blijven stroperig of vloeiend vaag, er is gevarieerde herhaling, maar alles blijft bespiegelend en inconcreet. Er klinkt nauwelijks een eigen stem met een eigen idioom en syntaxis uit op. Het is zeker integere poëzie, maar de inkleuring is bijna anoniem, onkrachtig. Zinnen als: 'uit de voren klimmen wolkenslierten op tegen de muur van zee', of 'ach zon der zee, vonk geslagen uit gehoorsteen / onoplosbaar is het lichaam dat in muien kruit'. Gewichtig en zonder enige vorm van lichtheid is dit werk, dat zichzelf bloedserieus lijkt te nemen, maar vooralsnog een mengelmoes van bewonde…Read more