Book
Dutch

Met schrijven zin verzamelen : over poëzie in de Lage Landen

Hans Groenewegen (author)
+1
Met schrijven zin verzamelen : over poëzie in de Lage Landen
×
Met schrijven zin verzamelen : over poëzie in de Lage Landen Met schrijven zin verzamelen : over poëzie in de Lage Landen

Met schrijven zin verzamelen : over poëzie in de Lage Landen

Groenewegen (her)leest Vlaamse en Nederlandse poëzie. Hij bekijkt een bundel, een oeuvre en de wereld daaromheen. Hiermee wil hij de lezer op een andere manier naar zijn eigen leven laten kijken.
Title
Met schrijven zin verzamelen : over poëzie in de Lage Landen
Author
Hans Groenewegen
Language
Dutch
Edition
1
Publisher
Amsterdam: Wereldbibliotheek, 2012
399 p.
ISBN
9789028424579 (paperback)
Placing suggestion
Nederlands 855.7 (SISO) Nederlandse literatuur ; Na 1880 (ZIZO)

Availability in Flemish libraries

More than 14 times in Flemish libraries

Reviews

Met schrijven zin verzamelen is, voor wie dat wil, een programmatische titel. Onder deze woorden bundelt Hans Groenewegen opnieuw weergaloze essays en reflecties over poëzie uit de Lage Landen. Groenewegen staat bekend als een criticus die gedichten met een open blik benadert en het vermogen heeft om al schrijvende mee te denken met de mogelijke motieven en problemen die de lezer uit het gedicht tegemoetkomen. Hij citeert geen fragmenten uit een gedicht om ze te integreren in een bewijsmatige discursieve tekst, maar benadert elk gedicht als zijn eigen standaard die een eigen verhaal behoeft. In het openingsessay over ‘het proefondervindelijke gedicht’ van Lucebert schetst hij de geschiedenis van zijn manier van lezen — die verschillende veranderingen heeft ondergaan — en zijn huidige manier van lezen als het leggen van stapstenen die hem veilig naar de overkant van het gevaarlijke water van het gedicht brengen: 'Als een schrijvende goed leest, liegt hij zelden. Voor de via zijn…Read more
Hans Groenewegen behoort tot de betere poëzielezers. Zijn essays bestrijken een flink scala aan dichters, meestal van de nieuwere of nieuwste tijd. Hij heeft een duidelijke voorkeur voor wat het ‘experiment’ genoemd kan worden: van gemakzuchtige dichters, die niet echt iets vragen van de taal, moet hij weinig hebben (vandaar zijn monografie over Lucebert), maar hij waardeert zowel Piet Gerbrandy als Leonard Nolens, zowel Elma van Haren als Hilbrand Rozema. De onderhavige essaybundel bevat zo’n vijftien flinke essays over dichters die vaak weinig ruime bekendheid genieten (Maarten Blaauw, Hélène Geléns, Alfred Schaffer, Charles Ducal) en kleinere opstellen, waarin Groenewegen het doet voorkomen een gedicht uit het hoofd te leren, wat aanleiding geeft tot uitvoerige tekstinterpretatie. Deze lezer wil goed en empathisch lezen en hij neemt de tijd om al zijn overwegingen evenzeer uitvoerig en soms wel wat langdradig op te schrijven. Het zou soms wel wat bondiger gemogen hebben. Maar aanda…Read more