Book
Dutch
Other formats
Accessible formats:
Beer verloor drie vrouwen in het kraambed. Zijn derde echtgenote baarde een kind alvorens te sterven, de andere twee stierven met een kind in hun buik. Na al dat verlies acht hij zijn verlangen naar liefde door God vervloekt. Vanuit Amsterdam roept Beer God aan om de veronderstelde vloek te ontrafelen. Hij blikt terug op zijn laatste jaren in het zestiende-eeuwse Antwerpen, de stad die hij ontvluc
Title
Wildevrouw
Author
Jeroen Olyslaegers
Language
Dutch
Publisher
Amsterdam: De Bezige Bij, 2021 | Other editions
415 p. : ill.
ISBN
9789403113012 (hardback)

Other formats:

Accessible formats:

Availability in Flemish libraries

More than 400 times in Flemish libraries

Reviews

Een smeltkroes die ontploft

Met Wildevrouw schreef Jeroen Olyslaegers de voorlopige kroon op zijn werk. Hij brengt ons op meesterlijke wijze naar de tijd van de Beeldenstorm en Bruegel.

Wat Jeroen Olyslaegers met de w heeft, weet ik niet. De titels van zijn recentste vier romans beginnen allemaal met een w: Wij (2009), Winst (2012), Wil (2016) en nu Wildevrouw. Misschien duidt dat op niet meer dan consistentie en is het een manier om te zeggen dat alles met elkaar samenhangt. In Wildevrouw, de voorlopige kroon op zijn werk, legt Olyslaegers een opmerkelijke periode in de geschiedenis bloot: rond het jaar 1566, waarin de Kleine IJstijd de strengheid van de winters bepaalde en vrees voor onheil aanwakkerde, de eerste hagenpreken werden gehouden en de Beeldenstorm losbarstte - allemaal termen die niet voorkomen in Wildevrouw, omdat ze achteraf bedacht zijn als constructies om de geschiedenis te begrijpen. Olyslaegers voert zijn lezers juist terug naar de tijd toen de betekenis van al die gebeurtenissen nog niet duidelijk was; hij pakt ons bij kop en kont en plonst ons in het koude en hete water van het verleden.

Wildemansbond

De verteller is de kroegbaa…Read more

Van pishoeren en engelen

BOEKENBAL

*****

Vier jaar na zijn definitieve doorbraak met ‘Wil’, slaat Jeroen Olyslaegers nu terug met ‘Wildevrouw’. Ik weet nog niet of ik het een historische roman wil noemen, maar het speelt wel in het Antwerpen van de 16de eeuw, een wereld waarin Pieter Bruegel op andermans binnenmuren staat te schilderen (en ‘Pierre den Drol’ wordt genoemd), de Spanjaarden met de geuzen strijden en de calvinisten met de lutheranen, en waarin straffe caféanekdotes niet zelden met ‘Retteketet! Een neus gezet!’ worden aangeheven. De protagonist, herbergier Beer, krijgt al in de eerste regels een hattrick van het noodlot in zijn klitsen gestampt. Hij verliest maar liefst drie geliefden aan het kraambed: zijn derde echtgenote baarde nog net een kind alvorens te sterven, de voorgaande twee bezweken met de spruit nog in hun buik. Beer blijft achter met een schaamte- en schuldgevoel ter grootte van Groot-Hoboken, met de buitensporig behaarde nakome…Read more

Ruw, robuust, rauw, dat is Wildevrouw

Het nieuwe boek van Jeroen Olyslaegers is als 'Game of Thrones' in 16de eeuws Antwerpen.

'De maand augustus is weer begonnen. Tijdens die maand, nu tien jaar geleden, in het jaar onzes Heren 1567, ben ik gevlucht uit Antwerpen, samen met de wildevrouw en haar kind. Tijdens de vlucht werd mij de wildevrouw ontnomen. Ik heb haar bloederig lijk moeten begraven terwijl haar kind huilde en ik mezelf zo vervloekt heb geacht dat ik ter plekke wilde sterven aan dat graf tussen de duinen, niet ver van een vissershut.' Hier spreekt herbergier Beer, in een lange biecht tot God. De wildevrouw is niet de eerste die hij aan de aarde heeft toevertrouwd. Drie vrouwen stierven in het kraambed, twee verlieten de wereld met een voldragen baby in hun buik, de derde liet een zoon achter, een kind behaard als een dier. Vervloekt is Beer, met al die vrouwen die maar blijven spoken in zijn leven. 'En het was niet gedaan. Er kwam nog een beproeving, een waardoor ik alles heb moeten achterlaten.'

Vier jaar geleden verscheen Wil, Jeroen Olyslaegers' met vijf literaire prijzen bekroonde ro…Read more