Autobiografisch relaas over het leven van een turbulent Vlaams vissersgezin aan de zelfkant rond de Tweede Wereldoorlog.
Title
De Kavijaks
Author
Jozef Vantorre
Language
Dutch
Publisher
Leuven: Van Halewyck, 2004 | Other editions
304 p., [32] p. pl.
ISBN
90-5617-579-3

Other formats:

Accessible formats:

Availability in Flemish libraries

More than 50 times in Flemish libraries

Reviews

Toen De kavijaks in 1972 verscheen, begon het boek aan een ronduit verrassend te noemen succestocht. Tienduizend exemplaren vonden hun weg naar een leeshongerig publiek, dat nu eindelijk eens een boek van 'nen werkmensch' in handen kreeg. Vantorre, 'de piften' zoals hij met zijn bijnaam werd aangesproken, zou later de auteur-van-dat-ene-boek blijken te zijn (uitzondering gemaakt voor Waar de meeuwen schreeuwen, 15 jaar later verschenen, maar zonder dat het grote weerklank kreeg). Ook nu nog, ruim dertig jaar na de eerste publicatie ervan, blijft De kavijaks een brok meeslepende literatuur, recht voor de raap geschreven, een authentieke familiekroniek over een gezin met 13 kinderen dat om in leven te blijven steeds op het randje van de wettelijkheid balanceerde. De Kavijaks (de naam is een vervorming van 'Cavignac', een Spaanse edelman die in het begin van de jaren 1900 in de kuststreek woonde en op wie vader Vantorre sprekend geleek) slaagden er ondanks alle miser…Read more
Autobiografisch relaas over het leven van een Vlaams vissersgezin rond de Tweede Wereldoorlog. De Kavijaks vormen een gezin van dertien kinderen (5 meisjes en 8 jongens), met een vader die niet zonder reden 'de generaal' heet. Een vissersgezin dat onbezorgd van strandjutten leeft: een soort van zeerovende Vlamingen in Heist-aan-Zee en Oostende. Het bevindt zich op de rand van de samenleving. Primitief, maar één blok vormend. Ze nemen alles aan, als het maar voor niets is: het 'bijhalen'. Wat ze krijgen stapelen ze op. Dat komt van pas in de oorlog. Chantage en diefstal zijn middelen om te overleven bij vriend en de Duitse vijand. Wanneer het oorlogsfront is opgerold, ligt 'het bijhalen als het eigen oorlogsfront open'. Ieder heeft een specifieke begaafdheid én een eigen bijnaam. De beschrijving van het lachwekkende in alle miserie is de rode draad. Primitief en rauw. De onstuimige verteltrant en stijl representeren diezelfde primitiviteit. Dertig jaar geleden succesvol (bewonderd door…Read more