Book
Dutch

De eindelozen : gedichten

Luuk Gruwez (author)
+1
De eindelozen : gedichten
×
De eindelozen : gedichten De eindelozen : gedichten

De eindelozen : gedichten

Huiveringwekkende nieuwe bundel van `misschien wel de allerbeste Vlaamse dichter In De eindelozen is de grens tussen eindigheid en eindeloosheid flinterdun en vaag. De gestorvenen blijken soms eindelozer dan de springlevenden. Gruwez portretteert even liefdevol als genadeloos zijn soortgenoten: familieleden, vrienden en kennissen, maar ook seriemoordenaars als András Pandy en gruwelmoeders als
Title
De eindelozen : gedichten
Author
Luuk Gruwez
Language
Dutch
Edition
1
Publisher
Amsterdam: De Arbeiderspers, 2015
63 p.
ISBN
9789029538497 (paperback)

Availability in Flemish libraries

More than 100 times in Flemish libraries

Reviews

Dichter van december

Poëzie. De dood is eindeloos en wij zijn eindig. Luuk Gruwez geeft de vergankelijkheid een sterke stem in zijn nieuwe bundel De eindelozen.

De eindelozen opent met 'De dag van het laatste gedicht'. Op die dag laat hij een meisje verschijnen: 'in haar eentje zal zij regels zingen/ die eenieder doen verstommen, waarop/ de poëzie opnieuw beginnen kan. En opnieuw'. De dichters horen dus bij de eindelozen. Ze duiken altijd weer op om de eindigheid te bezingen. Maar ook de doden laten ons niet los.

Over de eindigheid gaat het nadrukkelijk in De eindelozen. De dood is hevig aanwezig, bijvoorbeeld in de titelcyclus waarin hij al die vergeefs gestorvenen van de Eerste Wereldoorlog herdenkt. Maar Gruwez vergeet niet om de waanzin te counteren door het over de vleselijke genoegens te hebben, waardoor de absurditeit des te schrijnender wordt. Want er zijn verschillende soorten 'liggen': 'op bevel van rücksichtslose wellust/ of van een liefde die platvloersheid commandeert./ Maar ook kan je gaan liggen omdat iemand,/ gegarandeerd op een verkeerd moment, je stomtoevallig/ dwingt te sneuvelen. Voor niets dan niemandsland.'

Read more

Een poging tot afscheid

Hoe schrijven over de doden? De dichter Luuk Gruwez doet een poging in zijn bundel De eindelozen. Soms diept hij daarvoor zelfs een lang gestorven register op.

Hoe onvoorzien en ongeregeld een overlijden ook kan zijn, de dood zelf kent protocol. Tijdens een begrafenis druk je medeleven uit in grijs en zwart, respect tonen doe je al staande en op het einde groet je de familie persoonlijk. Veel zalvende rituelen en toch blijft elk afscheid onvermijdelijk onbevredigend. Want hoe cerebraal ook, in de ontgoocheling dat het de overledene niet terug tot leven wekt, zit geen troost.

Dichters hebben in deze context van moeilijk te verwoorden verdriet een beentje voor: zij trekken hun onderste lades open, gaan zorgzaam op zoek naar woorden die slechts af en toe bovengehaald kunnen worden en dichten op fluistertoon wat iedereen hardop wilde zeggen maar niet kon.

De dichter Luuk Gruwez is zich bewust van die verwachting maar komt met zijn woorden op een onverwacht moment: 'post post mortem'. Nu alle doden geborgen zijn en het niet langer moet, kan hij zich in alle rust toeleggen op wat hij nog wilde zeggen. Zo portretteert hij in De einde…Read more

Luuk Gruwez houdt van goed gevormde, maar niet al te strak in het keurslijf zittende gedichten, met brede versregels, gestrofeerd, en niet al te lang. Hij is een lyrisch en kort-episch talent dat in al zijn werk (waartoe ook proza behoort) vergankelijkheid en dood hoe dan ook centraal weet te stellen. 'Ik ben de dichter van december' schrijft hij dan ook. Zijn grootste kracht ligt wel in het vinden van een bijzonder perspectief. Zo dicht hij: 'Ik ben de bom die weldra op het huis van / Jonas valt, op het verliefde hoofd van Evelien / of op de mooie Ellen met haar eerste baby.' Een gedicht geschreven vanuit het hoofd van een bom! Gruwez vraagt echt iets van zichzelf: 'Er is iets met mijn ziel vandaag', hij noemt de dood 'de grote vinder' en concludeert in 'Poging tot afscheid': 'Men houde rekening met dit verwoestend feit: altijd / ben je elkaar voorgoed, al is het pas tot morgen, kwijt.' Deze bundel, de mooiste en beste die hij tot dusver geschreven heeft, verdient de hoogste lof. 'Wi…Read more

About Luuk Gruwez

Luuk Gruwez (born 9 August 1953) is a Flemish poet. Since 1976, he lives in Hasselt, where he worked until 1995 as a teacher.

Gruwez was born at Kortrijk. He attended high school there at the Damiaancollege and graduated in Germanic philology at the Katholieke Universiteit Leuven. In 1976 he moved from Kortrijk to Hasselt. He earns a living as a teacher there until his career break in 1995 after being granted a scholarship as a writer.

Gruwez' work is sometimes considered to belong to the neoromantic movement in response to the new realism of the 60s, with its typical emphasis on the emotions of life, love, disease, decay and death. But in Luuk Gruwez' work this kind of romance is always tempered by a portion of (self) irony.

In his later poetry the subject matter is broader and his style becomes more narrative. He is now a full-time writer of poetry and prose as well as columns, appearing weekly in De Standaard…Read more on Wikipedia