In deze rijk geïllustreerde biografie wordt een portret geschetst van de vergeten dichter/journalist Paul Méral (pseudoniem van de Gentenaar Herman de Guchtenaere 1895-1946). Een geruchtmakende opvoering in Parijs in 1918 beloofde de jeugdige literator eeuwige roem, maar een te grote charme en mythomanie bleef hem zijn verdere leven parten spelen. Uit het boeiend vertelde levensverhaal, waarvoor diverse duistere leemtes moesten worden ingevuld, komt een even pittoresk als dubieus personage te voorschijn, dat zomaar uit de koker van schrijvers als Céline, Elsschot of Simenon had kunnen ontsnappen. In een mooi tijdsdocument, met bijrollen voor Gide, Du Perron en Franz Hellens, wordt beschreven hoe een talentvolle dichter zich door zelfdestructie reduceerde tot een voetnoot in de literaire geschiedenis.