Book
Dutch
Other formats
Accessible formats:

Paniek in de Leeuwenkuil

Paul Van Loon (author), Hugo Van Look (illustrator)
+1
Paniek in de Leeuwenkuil
×
Paniek in de Leeuwenkuil Paniek in de Leeuwenkuil
In series:
Target audience:
6-8 years and up
Bij inbraken in de boomhut, de 'Leeuwenkuil', van Danie͏̈l en Suzina worden vreemde sporen achtergelaten. Broer en zus besluiten een nacht in de hut te blijven slapen. Vanaf ca. 9 jaar.
Subject
Dierentuinen
Reading level
AVI 8, AVI M7
Title
Paniek in de Leeuwenkuil
Author
Paul Van Loon 1955-
Illustrator
Hugo Van Look
Language
Dutch
Publisher
Amsterdam: Leopold, 2014 | Other editions
116 p. : ill.
ISBN
9789025844349 (hardback)

Other formats:

Accessible formats:

Availability in Flemish libraries

More than 150 times in Flemish libraries

Reviews

Na een aantal inbraken in de boomhut (de 'Leeuwenkuil') van Daniël en Suzina, waarbij vreemde sporen worden achtergelaten (jam, poep), besluiten broer en zus een nacht in de hut te blijven slapen om zo de inbreker te ontmaskeren. Een zich in Burgers' Zoo afspelend verhaal, waarin een aantal zeer verschillende karakters de revue passeert, ieder met zijn of haar problemen, talenten of verdriet. Het onderzoek naar de inbreker zorgt bij allen voor een verandering ten goede. Vlot, soms humoristisch taalgebruik, waarbij de taal van de kleine Littel vaak fonetisch is geschreven (stommurt). Op bijna elke pagina komische potloodillustraties, verschillend in grootte en perfect passend bij de sfeer van het verhaal. Achterin vertelt Paul van Loon hoe hij op het idee is gekomen en dat de Leeuwenkuil gebaseerd is op de verhalen van Alex van Hooff (directeur Burgers' Zoo). Heerlijk boek om zelf te lezen vanaf ca. 9 jaar, eventueel voor te lezen vanaf ca. 7 jaar.

Paniek in de Leeuwenkuil

Daniël woont met zijn zussen Suzina en Little in de zoo, waar hun vader directeur is. Vanaf de dag dat Daniël hun boomhut besmeurd aantreft, lijken alle bezoekers van de zoo verdacht: de persoon die voortdurend op een bankje bij de pelikanen zit, de jongen die aan de lopende band de wolven loopt te schetsen, de man die de hele dag een lege kinderwagen voor zich uit duwt. Uiteindelijk blijkt er voor elk vreemd gedrag een verklaring, en komt alles goed. Kinderen lezen Paul van Loons werk graag: elk verhaal loopt als een trein, één en al dialoog, met de nodige spanning bovendien. Persoonlijk vind ik dit verhaal vrij flauw, de personages stereotiep, de moraal te zeer uitgesmeerd. Het geheel straalt een enorme artificialiteit uit, waarin de zogenaamd vlotte dialogen geforceerd vlot overkomen, o.a. door woorden als dombo en suffo waarmee Suzina haar broer aanspreekt.


Suggestions