Renaat Ramon (Brugge, 1936) auteur van gedichten, visuele poëzie, aforismen, monografieën en essays, is ook performer en beeldend kunstenaar. Ramon wordt door Luc Pay gezien als een demiurg die een nieuwe wereld creëert en door Alain Germoz als 'le maître des signes' die een nieuwe taal hanteert. Hendrik Carette heeft hem de titel wiskunstenaar toebedacht, een kwalificatie die slaat zowel op de po
Title
Klemteken / Renaat Ramon ; bloemlezing samengest. en ingeleid door Jooris Van Hulle
Author
Renaat Ramon
Compiler
Jooris Van Hulle
Language
Dutch
Edition
1
Publisher
Gent: Poëziecentrum, 2012
282 p. : ill.
ISBN
9789056552350 (paperback)

Availability in Flemish libraries

More than 15 times in Flemish libraries

Reviews

Renaat Ramon is een buitenbeentje, een grensganger die ervan houdt de grens tussen literatuur en beeldende kunst af te tasten en te verleggen. Aan de ene kant laat de dichter zich graag inspireren door plastisch werk en hanteert hij een beeldgebruik dat als het ware dat model naar de taal tracht te transponeren. Aan de andere kant is Ramon werkzaam als beeldend kunstenaar, maar gebruikt hij daarbij vooral het materiaal van de taal. Die vruchtbare interactie tussen woord en beeld beoefent Ramon op diverse wijzen. Klemteken, een ruime bloemlezing uit het werk van ruim drie decennia activiteit, geeft een unieke kans om kennis te maken met dit oeuvre, dat hoofdzakelijk via bibliofiele edities werd verspreid. Dit boek geeft niet enkel de kans op een ruimer publiek maar het biedt ook een breder overzicht, waardoor de problematiek van Ramons oeuvre overtuigender en nauwkeuriger wordt gepresenteerd.
De bloemlezing opent met een aantal ‘traditionele’ verzen waarin het woord overwee…Read more
Deze dichter is een literair buitenbeentje: enerzijds laat hij zich graag inspireren door plastisch werk; anderzijds gebruikt hij als beeldend kunstenaar vooral talig materiaal. In de openingsverzen van deze ruime bloemlezing toont de dichter zich een scherp waarnemer, gebrand op het precieze woord. In de hierop volgende bundels combineert hij in vaak laconieke en ontmaskerende verzen een afstandelijke ironie met een vorm van maatschappijkritiek. In recenter werk richt de dichter zich, in briefvorm, tot een aantal voorzaten uit de geschiedenis. Ook hier verbindt hij historische gegevens met maatschappelijke problematiek; hij vervreemdt, en net daarin ligt de meerwaarde van zijn gedichten. Typografisch kiest de dichter vaak voor afwisseling, wat in de beeldpoëzie nog veel sterker op de voorgrond treedt via woordbeelden en constellaties. De latere gedichten tonen veeleer een neiging tot abstractie, waarbij het grafische op zich staat. Deze bloemlezing is geen vrijblijvende lyriek, integ…Read more

Suggestions