Livre
Néerlandais

Tussen dood en herleven

Bart Stouten (auteur)
Tussen dood en herleven werd opgedeeld in twee cycli: ‘Uurboek’ en ‘Sonate van de dood’. De eerste cyclus vormt een dagboek; elk gedicht vertegenwoordigt een uur van de dag. ‘Sonate van de dood’ werd geschreven in de stijl van een filmscenario. Zoals Bart Stouten zelf zegt, is het een “bundel met sporen van dood in het leven”. Hij vond inspiratie in het dagelijkse leven. Beide cycli bieden een
Sujet
Dood
Titre
Tussen dood en herleven
Auteur
Bart Stouten
Langue
Néerlandais
Édition
1
Éditeur
Leuven: P, 2011
61 p.
ISBN
9789079433650 (paperback)

Disponibilité dans les bibliothèques flamandes

Disponible plus de 20 fois dans les bibliothèques flamandes

Commentaires

In zijn inleiding schetst Bart Stouten de genese van Tussen dood en herleven. Op de terugweg na een huisconcert bij zijn vriend, waar hij kennis heeft gemaakt met de muziek van Mel Bonis, groeide bij hem de idee zelf een sonate-in-woorden te schrijven. Op de suite van 24 gedichten met elk 12 verzen die de uren van een weekend als een poëtisch dagboek of ‘uurboek’ tot uitdrukking brengen, volgt een ‘sonate van de dood’, geschreven in vier delen en met een slot als een miniatuurfilmscenario. De bundel herneemt de thema’s uit Stoutens vorige bundels: de tijd, de liefde, de dood, het dichterschap. De cyclus ‘Uurboek’ opent met een letterlijk in vraag stellen van het dichten: ‘Zal ik kwakend pronken in een holle kamer?’ De ik-figuur weet dat hij zich moeilijk kan conformeren: hij neemt afstand van ‘de plaag, / [...] van kleinburgers / die ik in mijn bange dromen zie: trauma’s / in de speeltuin van het kinderlijk kapitalisme.’ De uren die volgen, brengt de ik wakend door, ‘mijn oude…Lire la suite
In een inleiding schetst de dichter (1956) de genese van de bundel. Na een concert bij een vriend thuis, waar hij kennis maakte met de muziek van Mel Bonis, groeide bij Stouten de idee om zelf een sonate-in-woorden te schrijven. Dat uitgangspunt mondde uit in een suite van 24 gedichten met elk twaalf verzen, die samen een poëtisch dagboek vormen rond de uren van een weekend. Daarna volgt een 'sonate van de dood', geschreven in vier delen en met een filmisch slot, dat de dichter heeft opgevat als een klein filmscenario. De bundel herneemt de thema's die Stouten ook in zijn vorige bundels al aan bod liet komen: de tijd, de liefde, de dood en het dichterschap. De ik gaat op zoek naar een positionering in de wereld, maar antwoorden komen er niet. Binnen de beheerste twaalfregelstructuur tast Bart Stouten de grenzen af van zijn poëtisch ingekleurd universum. De anekdotiek ontbreekt grotendeels, en waar ze zich opdringt, wordt ze door de dichter in een spel van klanken en beelden naar een h…Lire la suite