Livre
Néerlandais
Plusieurs formats
Formats accessibles:

Drie mannen en een stoel

Christian Oster (auteur), Kiki Coumans (traducteur)
Drie mannen die elkaar niet goed kennen, maken een reis met de auto van Parijs naar Corsica.
Sujet
Relaties
Titre
Drie mannen en een stoel
Auteur
Christian Oster
Traducteur
Kiki Coumans
Langue
Néerlandais
Langue originale
Français
Titre original
Trois hommes seuls
Éditeur
[Bleiswijk]: Uitgeverij Vleugels, 2021
132 p.
ISBN
9789493186330 (paperback)

Plusieurs formats:

Formats accessibles:
Plusieurs langues:

Disponibilité dans les bibliothèques flamandes

Commentaires

Zachtaardige mislukkingen

Christian Oster schreef over drie mannen zonder eigenschappen, maar mét een stoel.

Een man alleen is in slecht gezelschap, dat is bekend, en dat geldt dus des te meer voor drie mannen alleen, zelfs al trekken ze er samen op uit. In Drie mannen en een stoel stopt Christian Oster (1949) drie vrijgezellen in een auto en stuurt hij hen met een stoel naar Corsica. Het is de vierde roman van de Franse schrijver die in het Nederlands verschijnt, na Volleybal, In de trein en Mijn grote appartement, dat in 1999 met de Prix Médicis werd bekroond.

Bizarre situaties en dito ontmoetingen zijn het handelsmerk van Oster, die grossiert in zachtaardige mislukkelingen. Zijn hoofdpersonages zijn steevast mannen zonder eigenschappen en zonder ambities, die niet van enige ondernemingsdrift kunnen worden verdacht. Doorgaans zijn ze gedumpt door hun vriendin en ondernemen ze onhandige toenaderingspogingen tot een andere vrouw, zonder daar echt in te geloven. Dat laatste geldt ook voor de verteller van Drie mannen en een stoel. Over dit kleurloze type valt weinig te vertel…Lire la suite

Er gebeurt heel veel en heel weinig

Bij Christian Oster zijn klank en ritme net zo belangrijk als betekenis. Daar weet vertaler Kiki Coumans wel raad mee.

Drie mannen en een stoel van Christian Oster (1949) begint met twee telefoongesprekken. Het eerste maakt hoofdpersoon Serge Ganz behoorlijk in de war. Het telefoontje komt van zijn ex-vriendin Marie, die hem twee jaar geleden heeft verlaten om in Barretone op Corsica te gaan wonen. Hijzelf is in Parijs gebleven. Nu nodigt ze hem uit om langs te komen en vraagt ze of hij een stoel wil meenemen. 'Zodra ik haar stem aan de telefoon herkende, had ik meteen de behoefte gevoeld om te gaan zitten, en toen ze niet veel later over die stoel begon, had ik een paar seconden nodig om te begrijpen over welke stoel ze het had, en dat het uitgerekend de stoel was waar ik op dat moment op zat. Het was een houten stoel die ik nauwelijks gebruikte en die vlak bij me stond toen ik de telefoon opnam, een heel lage, zware stoel met een stijve, zij het keurige leuning die ze niet had meegenomen en die ze van haar vader had gekregen.'

Christian Oster debuteerde in 1989 bij uitgeverij Minuit en pub…Lire la suite

Stoelendans

De Franse topauteur Christian Oster laat zijn personages een olijke paringsdans uitvoeren. Wie mag, wanneer de muziek stopt, op de liefdesstoel zitten?

Marie wil haar stoel terug. Twee jaar na hun relatiebreuk belt ze haar ex Serge op, die, blij verrast door haar telefoontje, pardoes moet gaan zitten. Op de stoel in kwestie. Marie hoeft maar met haar vingers te knippen want Serge heeft na al die tijd nog steeds een boontje voor haar. Tuurlijk mag ze haar huisraad terug en hij gaat gretig op haar aanbod in om langs te komen op Corsica – de tweedaagse rit vanuit Parijs neemt hij er graag bij. Prompt belt Serge zijn tennisvriend Marc op om hun partijtje af te zeggen maar de beleefdheid vaart haar eigen koers en Serge nodigt Marc mee uit voor de roadtrip. Marc vraagt op zijn beurt een vriend mee, de voormalige koorddanser Kontcharski. Voor Serge het goed en wel beseft zit het bizarre trio in de auto richting Nice, waar ze de veerboot moeten nemen met, vastgesjord op de achterbank, de bewuste stoel.

De rit verloopt voorspoedig, langs péages en tankstations, tot Marc een blauwe Ford spot met daarin – vermoedeli…Lire la suite

De hoofdpersoon, een alleenstaande man uit Parijs, gaat per auto op reis naar zijn ex-vrouw op Corsica. Hij is in het gezelschap van twee mannen die hij nauwelijks kent. Dit is een reisverslag met veel aandacht voor de zielenroerselen van de hoofdpersoon, zijn gedachtenspinsels, verwachtingen, plannen en afspraken, die op niets uitlopen. Het verhaal heeft een open einde. Voor Frankrijkbezoekers veel herkenbaars in Parijs en daarbuiten. Thematiek van de eenzaamheid van drie alleen levende manen. Goed vertaald, goede spanningsboog. Voor een breed publiek.

À propos de Christian Oster

Christian Oster est un écrivain français, né à Paris en 1949.

Biographie

Après avoir lu [réf. souhaitée]Le Chiendent de Raymond Queneau, Christian Oster se lance en littérature en écrivant des polars pour le Fleuve noir, dans les années 1980.

Il est connu pour être l'auteur de Mon grand appartement, récompensé en 1999 par le Prix Médicis, et d'Une femme de ménage (2001), adapté au cinéma par Claude Berri, tous deux parus aux éditions de Minuit.

Christian Oster publie régulièrement, aux éditions de l'École des Loisirs, des recueils de contes peuplés de loups, d'ogres et de princesses, mais aussi d'aliments variés et d'objets de la vie quotidienne du XXIe siècle. On y trouve…En lire plus sur Wikipedia

Suggestions