Livre
Néerlandais

De toorn van de goden

Conn Iggulden (auteur), Kris Eikelenboom (traducteur)
Nadat Caesar de Rubicon is overgestoken, ontspint zich in Rome een strijd om de macht.
Titre
De toorn van de goden
Auteur
Conn Iggulden
Traducteur
Kris Eikelenboom
Langue
Néerlandais
Langue originale
Anglais
Titre original
The gods of war
Éditeur
Amsterdam: Rainbow Zilver, 2011 | Autres éditions
415 p. : ill.
ISBN
9789041762993 (paperback)

Plusieurs langues:

Disponibilité dans les bibliothèques flamandes

Disponible plus de 100 fois dans les bibliothèques flamandes

Commentaires

In dit vierde en laatste deel van de 'Caesar'-reeks keert Caesar, na zijn successen in Gallië met zijn leger naar Rome terug, tegen de wil van de senaat. Hij slaagde erin de veel sterkere troepenmacht van de naar Griekenland uitgeweken Pompeius bij Pharsalus te verslaan. In Egypte hielp hij Cleopatra op de troon. Die schonk hem de zoon en opvolger waarnaar hij al lang uitgekeken had. Na zijn terugkeer naar Rome werd hij er in 44 v.C. vermoord.

Iggulden beschrijft levendig de gevechtsscènes en de schokkende gewelddadigheid van de Romeinse tijd. Hij geeft een goed beeld van de politieke machinaties en van de tragiek van de burgeroorlog, waarin Romeinse legers tegenover elkaar stonden. Hij probeert de besluiteloosheid van Pompeius te verklaren door zijn hogere leeftijd, zijn ziekte en de hinder van de meegereisde senatoren. Ook besteedt hij heel wat aandacht aan de psychologische motivaties van zijn personages. Brutus bv. sloot zich bij Pompeius aan omdat zijn eigen politieke ca…Lire la suite
Het vierde en laatste deel in de Caesar-cyclus (na 'De poorten van Rome', 'De ondergang van de heersers' en 'Het zwaard van de macht') behandelt de eindstrijd met Pompeius, de ontmoeting met Cleopatra en zijn vermoording. Alhoewel de aanpak minder fragmentarisch is dan in eerdere delen, is de periode tussen Cleopatra en de moord overgeslagen en is er van Ceasars wetgeving niets overgebleven. De karaktertekening is verbluffend scherp en de schrijfstijl boeiend en helder. Maar net als in de andere delen veroorlooft de schrijver zich meer vrijheden dan een echte historische roman verdraagt. De rol die de auteur zijn opvolger Octavianus/Augustus laat spelen, is in strijd met de feiten. Pompeius wordt erg zwart afgeschilderd om Caesar beter te kunnen uitlichten. De roman komt daardoor niet verder dan een actie-thriller die het moet hebben van spannende gebeurtenissen. Over het geheel genomen zal de gemiddelde Nederlandse liefhebber van historische romans er van smullen. Normale druk.

Suggestions