Toneelstuk van de Duitse schrijver (1729-1781) dat verdraagzaamheid predikt op godsdienstig gebied.
Titre
Nathan de wijze / Gotthold Aphraim Lessing ; vert., geannoteerd en ingeleid door Jaap van Vredendaal
Auteur
Gotthold Ephraim Lessing
Traducteur
Jaap Van Vredendaal
Langue
Néerlandais
Langue originale
Allemand
Titre original
Nathan der Weise
Édition
1
Éditeur
Amsterdam: Boom, 2013 | Autres éditions
232 p.
ISBN
9789461050229 (paperback)
Plusieurs langues:

Disponibilité dans les bibliothèques flamandes

Commentaires

‘Nathan de wijze’ was na de Tweede Wereldoorlog het eerste stuk dat in Duitsland - in veel theaters - weer werd opgevoerd. Dat typeert de actualiteitswaarde van het stuk (première in 1783), waarin verdraagzaamheid tussen en gelijkwaardigheid van culturen en religies hét belangrijke thema is. Een mooie, leerzame oude parabel (de zgn. ‘ringparabel’) is het centrale verhaal. Dat maakt duidelijk dat menselijke goedheid niet bepaald wordt door het ‘erfgoed’ van (religieuze) geschriften en wetten, maar door diens dagelijkse gedrag. Lessing (1729-1781) was (ook al in eerdere stukken) een belangrijke vernieuwer van het theater door invoering van het ‘burgerlijk drama’, dat tragische en komische elementen vermengt en dat zijn hoofdrolspelers uit alle lagen van de bevolking laat voortkomen. Er was van dit toneelstuk geen recente volledige vertaling beschikbaar (de voorlaatste is van 1915). Deze vlotte goede vertaling van een historisch belangrijk en nog altijd boeiend en actueel toneelstuk voor…Lire la suite

À propos de Gotthold Ephraim Lessing

Gotthold Ephraim Lessing, né le 22 janvier 1729 à Kamenz en électorat de Saxe et mort le 15 février 1781 dans la capitale de la principauté de Brunswick, est un écrivain, critique et dramaturge saxon.

Biographie

Fils d’un pasteur et théologien réputé de Lusace, Lessing est l’aîné de dix garçons. Déjà lecteur assidu à douze ans, il entre dans la célèbre Fürstenschule (école du Prince) de Saint Afra de Meissen où il acquiert une bonne connaissance du grec, du latin et de l’hébreu. À cette époque, son admiration pour Plaute et Térence lui donne envie d’écrire des comédies. À l’automne 1746, il entre à l’université de Leipzig pour y étudier en théologie, mais ses vrais centres d’intérêt sont la littérature, la philosophie et l’art. Il se li…En lire plus sur Wikipedia