Livre
Néerlandais

De beste smaak is de slechte smaak : populaire cultuur en complexiteit

Gust De Meyer (auteur)

De beste smaak is de slechte smaak : populaire cultuur en complexiteit

Pleidooi voor een positieve herwaardering van videogames, televisie en internet als uitingen van massacultuur.
Sujet
Massacultuur
Titre
De beste smaak is de slechte smaak : populaire cultuur en complexiteit
Auteur
Gust De Meyer
Langue
Néerlandais
Éditeur
Leuven: Acco, 2006
260 p. : ill.
ISBN
90-334-6103-X
Placing suggestion
303 (SISO) Cultuur ; Cultuur (ZIZO)

Disponibilité dans les bibliothèques flamandes

Disponible plus de 11 fois dans les bibliothèques flamandes

Commentaires

Vele critici beweren dat de populaire cultuur, zoals die vooral terug te vinden is op tv videogames en internet, de mensen dommer maakt omdat ze bijna uitsluitend gericht is op entertainment en tijdverdrijf. Bovendien zou deze cultuur niet alleen te vrij omspringen met seksualiteit en geweld, maar ook fictie en realiteit in elkaar doen overvloeien, wat een negatieve impact heeft op het gedrag in de dagelijkse leefwereld. Kortom, populaire cultuur in de media biedt alleen maar een nefaste vertekening van de werkelijkheid. Gust De Meyer, hoogleraar communicatiewetenschap aan de KU Leuven, verwerpt radicaal deze haast klassieke stelling. Hij steunt hiervoor o.m. op het boek van de Amerikaanse auteur Steven Johnson, Every thing bad is good for you (2005), waarin hij stelt dat tv, videogames en internet weliswaar plat vermaak zijn, maar de mensen niet dommer maken. Volgens hem is de populaire cultuur in de laatste decennia zo sterk in complexiteit toegenomen dat de intelligentie va…Lire la suite
Hoogleraar communicatiewetenschap Gust De Meyer verwerpt radicaal de stelling dat populaire cultuur nefast is voor onze intelligentie en ontwikkeling. Hij past de theorie van Steven Johnson ('Everything bad is good for you', 2005) over de complexer wordende vorm van tv-producties toe op tv-series die op Vlaamse zenders te zien zijn. De Meyer analyseert systematisch de dynamische patronen van tijd en ruimte in tv-series. Ze laten een evolutie zien van low-level regels naar hogere vormen van verfijnde organisatie via positieve feedback en dit bottum-up. Dat geeft de kijker en de gamer de kans tot zelforganisatie en participatie, wat hem of haar op den duur slimmer maakt. De auteur gaat vervolgens fel te keer tegen allerlei moraalridders. Zijn boek is een onevenwichtige mengeling van degelijke wetenschap en erg subjectieve commentaar. Het geeft enorm te denken (doet inhoud er niet meer toe?), maar draagt alleszins bij tot de discussie over vorming, opvoeding en esthetische smaak. In een …Lire la suite