Livre
Néerlandais

Fuzzie

Hanna Bervoets (auteur)
Enkele mensen ontvangen op raadselachtige wijze een pluizig bolletje dat tegen hen praat en hen lijkt te begrijpen.
Sujet
Relaties, Liefde
Titre
Fuzzie
Auteur
Hanna Bervoets
Langue
Néerlandais
Éditeur
Amsterdam: Atlas Contact, [2018] | Autres éditions
285 p.
ISBN
9789025453510 (ISBN sticker, paperback)

Plusieurs formats:

Formats accessibles:

Disponibilité dans les bibliothèques flamandes

Disponible plus de 150 fois dans les bibliothèques flamandes

Commentaires

Surrogaatliefde via een pluizig bolletje

Roman. Kun je liefde voelen voor een spraakzaam pluizig bolletje? Na lezing van Fuzzie ga je geloven van wel. Hanna Bervoets zet onze geijkte gedachten over hechting en affectie opnieuw op losse schroeven in een zowel vermakelijke als diepzinnige roman.

"Als een auteur zo intens leeft voor de literatuur, dan ben ik zeer content", zei Herman Brusselmans ooit over Hanna Bervoets (°1984). Hun literaire poëtica's mogen dan diametraal verschillen, toch herkennen ze elkaars heilige schrijfvuur. Prompt nam Brusselmans Bervoets op in de door hem mee samengestelde Das Magazin-bloemlezing 'De tien' (2014).

Stilaan is Bervoets uitgegroeid tot de fastest writing girl in town, met zes romans in acht jaar tijd en drie bundels de Volkskrant-columns. Vanaf haar wrang-komische debuut Of hoe waarom (2009) weekte Bervoets de aandacht los. Dit voorjaar nog vergaarde ze op krek dezelfde dag de Frans Kellendonk-oeuvreprijs én de BNG Literatuurprijs voor haar roman Ivanov (2016).

Intussen beginnen er zich thematische clusters af te tekenen. Op ingenieuze én verfrissende wijze ontrafelt Bervoets hoe we met liefde en genegenheid omgaan in een tijdperk waarin algoritmen mee ons gedrag kanaliseren,…Lire la suite

Een pluizig filosoofje in je handpalm

Roman. Wat is warm, nestelt zich in je handpalm en neuriet geruststellende zinnen in je oor? De nieuwe roman van Hanna Bervoets heeft veel gemeen met het fluisterende pluizige balletje dat de hoofdrol in haar boek kreeg: Fuzzie.

De Nederlandse schrijfster Hanna Bervoets (33) schrijft graag over een toekomst die binnen handbereik is. In Ivanov waren dat uit de hand gelopen in-vitro-experimenten om een mensaap te creëren. In Efter werd verliefdheid een te verhelpen psychische aandoening. In Fuzzie ontwikkelt een productdesigner een filosoferend gadget dat gaten in harten dicht.

Maisie vindt op een ochtend zo'n pluizig exemplaar bij de post. 'Hé jij, ben je daar eindelijk?' zegt het ding. 'Ik ben zo blij dat jij mij gekozen hebt. Hoewel ik nog maar net in je handen lig heb ik het gevoel dat ik je al heel lang ken. Mag ik zeggen dat je mooi bent?' En Maisie is verkocht. Er verspreiden zich meer fuzzies in de stad. Florence, de ontwerpster en ex van Maisie, geeft er 's ochtends een paar mee aan haar onenightstand. Onderweg verliest ze er eentje. Die komt terecht bij de gepensioneerde, fanatiek internetdatende Diek en zijn enthousiaste hond. De andere wordt i…Lire la suite

Fuzzie

Eerste zin. Hé jij, ben je daar eindelijk?

Een van de grappigste Star Trek -afleveringen is die waarin de Enterprise een paar cavia-achtige tribbles aan boord neemt, schattige wezentjes die wat kweken betreft de spreekwoordelijke konijnen ver achter zich laten, zodat er al gauw geen hoekje in het ruimteschip meer is waar geen tribble zit. De pluizige bolletjes die de hoofdrol spelen in Hanna Bervoets’ nieuwe roman Fuzzie doen aan tribbles denken. Niet dat ze zich uitzinnig voortplanten, maar net zoals die buitenaardse pluizenbollen schenken ze liefde, bakkenvol zelfs.

Maisie vindt zo’n fuzzie nadat ze gebroken heeft met Florence. Ook die laatste bezit zo’n lieve woordjes uitend bolletje, net als de zichzelf steeds meer verliezende Stephan en de oudere op zoek naar genegenheid zijnde Diek. Biedt zo’n fuzzie alleen maar troost, of raak je er je identiteit ook aan kwijt, vraagt Bervoets zich in deze roman af, want fuzzies maken mensen niet alleen gelukkig, ze werken ook ver…Lire la suite

‘Hé jij, ben je daar eindelijk?’ Zo begint het pluizige bolletje te spreken. Alle personages ontvangen op raadselachtige manier een gekleurd, pluizig bolletje dat zo nu en dan tegen hen praat. Sterker nog: dat hen lijkt te begrijpen. Florence met haar liefdesverdriet die bij het bolletje troost vindt. Diek die elke keer kracht put uit het bolletje op het moment dat hij met een vrouw date. Stephan die niet meer blij is in zijn relatie. Alle personages vinden troost en genegenheid bij het bolletje. Alleen niet op commando. Soms, als ze willen dat het bolletje praat, zegt het juist niets. Dat zet de lezer aan het denken: wat als je troost en genegenheid het hardst nodig hebt? Laat affectie zich dan afdwingen? De continue verhaal- en perspectiefwisselingen maken het niet makkelijk om echt goed in het verhaal te komen. De verschillende verhaallijnen lezen meer als losse verhalen dan dat het een geheel wordt. Het boek is verdeeld in drie delen: lente, zomer en nazomer. Een modern sprookje o…Lire la suite