Livre
Néerlandais
Plusieurs formats
Formats accessibles:

Schaduwboekhouding : gedichten en miniaturen

Ingmar Heytze (auteur)

Schaduwboekhouding : gedichten en miniaturen

Deze bundel zal de Heytze-liefhebbers behagen en verrassen: Heytze combineert er zijn poëzie met prozaminiaturen, wat een ijzersterke combinatie blijkt te zijn. Eerder werd zijn poëzie (o.a. Alle goeds) jubelend ontvangen en zijn prozaminiaturen in Ik ben er voor niemand werden prompt genomineerd voor de Debutantenprijs.

Schaduwboekhouding toont de ontwikkeling in Heytzes werk. Terwijl
Titre
Schaduwboekhouding : gedichten en miniaturen
Auteur
Ingmar Heytze 1970-
Langue
Néerlandais
Éditeur
Amsterdam: Podium, 2005
75 p.
ISBN
90-5759-397-1

Plusieurs formats:

Formats accessibles:

Disponibilité dans les bibliothèques flamandes

Disponible plus de 18 fois dans les bibliothèques flamandes

Commentaires

Ingmar Heytze is een bijzonder productieve dichter, met ongeveer jaarlijks een nieuwe dichtbundel, maar tegelijk is het moeilijk om hem te karakteriseren. Heytze is immers bij uitstek een kameleontisch dichter, die graag bij iedere bundel een ander facet van zijn kunnen tracht te exploreren. Zo was zijn vorige bundel, Nietzsche schrijft een laatste vers (2004), niet toevallig een poging om uiteenlopende filosofen aan het woord te laten, niet enkel qua thematiek maar ook in hun 'eigen' stijl. Dat resulteerde in een boeiend streven, maar in een nogal ongelijke bundel. Hetzelfde geldt eigenlijk ook voor Schaduwboekhouding. Ditmaal proberen de gedichten een soort van inventaris op te maken van het bestaan. Aan de ene kant verkent het dichterlijke 'ik' zichzelf op een vrij ironische manier, door zijn eigen onmacht te belijden en toch weer gedeeltelijk te ontkrachten. Aan de andere kant wordt ook de geliefde bij dat zelfonderzoek betrokken. Heel wat gedichten vormen overigens …Lire la suite
In Heytzes "Schaduwboekhouding" hoor je weer eens zijn bloedeigen zangerige stem, ook al vindt hij van zichzelf dat hij niet zingen kan. Ervaren onmacht, angst, paniek is karakteristiek voor hem. Ook fundamentele onzekerheid, de dingen maar liever niet bij de naam noemen, zijn bijna dwangmatige elementen in deze poëzie en ja, dat zijn er nogal wat, want alles cirkelt om zijn relatie tot "de Ander" of de anderen. Het bijzondere echter is dat Heytze al die neurotische trekjes hilarisch, amusant of met kinderljke verwondering vorm weet te geven. Ook als hij zinspeelt op bestaande teksten, geeft hij daar een eigen draai aan en hij rijmt zo trefzeker als 't hem uitkomt. Als de dichter met zijn titel enig schuldgevoel wil uitdrukken, zij hem die schuld vergeven: het is genieten en lachen geblazen.