Rood, of Waarom pesten niet grappig is

Jan De Kinder (auteur), Tanja Gouverneur (narrateur)

Rood, of Waarom pesten niet grappig is

Public cible:
3-5 ans et plus
Genre:
Tuur bloost snel. Zijn klasgenoten pesten hem daarmee, aangevoerd door de sterke Paul. Eén meisje ergert zich aan het getreiter, maar ze durft er niet tegenin te gaan. Dan duwt Paul Tuur van het klimrek en vraagt de juf of iemand iets gezien heeft.
Sujet
Bang zijn, Pesten
Titre
Rood, of Waarom pesten niet grappig is
Auteur
Jan De Kinder
Narrateur
Tanja Gouverneur  (inlezer)
Langue
Néerlandais
Distributor
Brussel: Luisterpunt, 2013
1 cd
Durée
0:05
Éditeur original
De Eenhoorn
Note
Stem: Vrouw Vlaamse stem
Placing suggestion
Pesten (ZIZO)

Disponibilité dans les bibliothèques flamandes

Commentaires

De ik-figuur uit het boek ontdekt dat Tuur veel en vaak moet blozen, meestal om niets. En wat begint als een grapje, wordt al gauw vervelend: van uitlachen, laten blozen, smiespelen en uitsluiten, tot duwen en slaan. En dan is het niet meer grappig! Maar hoe stop je het pesten? Zeker als je bang bent voor Paul, de leider die een tong heeft zo scherp als een mes en een vuist zo hard als steen. Hoe stop je pesten als je zélf bang bent? Dan zwijg je… totdat een van de andere kinderen op durft te gaan staan. En er nog iemand volgt, en nog iemand, dan voel je je samen sterk! En ervaar je ook nog eens hoe leuk het is om samen met Tuur te voetballen. In dit ‘rode’ prentenboek spelen kleuren een belangrijke rol bij het verbeelden van de gevoelens die bij pesten horen. Rood als kleur van angst, schaamte en woede en groen als veilige kleur. De tekst, hoewel niet eenvoudig, is summier en rijk, en bevat veel aanknopingspunten om in gesprek te raken. De verschillende rollen binnen het pesten (pest…Lire la suite

Rood of waarom pesten niet grappig is

Het begint haast ongemerkt met iets kleins. Tuur is verlegen, hij bloost gemakkelijk. De ik-figuur merkt het op en wijst naar hem en knipoogt naar Paul, de grootste pestkop. Die grijnst naar Freek, er wordt gelachen en gefluisterd. En Tuur,,die wordt roder en roder. 'Laat me met rust!', zucht hij. Maar als de pesttrein eenmaal is vertrokken, is hij nog moeilijk te stoppen en Tuur wordt alsmaar stiller en roder. De ik-figuur wil dat het stopt maar ze weet niet hoe. Paul gaat verder: hij duwt Tuur. Het meisje (de verteller) is bang van Paul. Hij heeft een vuist zo hard als baksteen. Als de juf vraagt wie wat gezien heeft, zou ze wel willen spreken, maar ze durft niet. Mijn mond is stil, maar mijn hand wil omhoog. En dan doet ze het toch en net zoals het pesten begon, gaan er nu meer en meer vingers de lucht in. Paul wil wraak nemen maar de anderen komen solidair om haar heen staan. Paul lacht groen. Groen is ook een kleur. Op die laconieke toon zou het verhaal moeten eindigen maar dan k…Lire la suite

Rood of waarom pesten niet grappig is (5+) - Jan De Kinder

Levensecht verhaal over het mechanisme van pesten. De hoofdpersoon van het boek, een naamloos meisje, zet zonder het zelf te willen dit mechanisme in gang. De kinderen kijken stilzwijgend op het spel tussen pester en slachtoffer toe. Het meisje doorbreekt de stilte en onmiddellijk durven de andere kinderen zich ook verzetten tegen de pester. Jan De Kinder maakt zijn verhaal nog sterker door de illustraties: een spel van lijnen en kleuren. De klasgroep bestaat uit uitgesproken herkenbare kinderen. De kleuren geven de dynamiek van het pesten weer. Op een bepaald moment kleurt zelfs de schaduw van het gepeste blozende jongetje rood. In de Gentse bibliotheken vind je overigens nog tot eind juni een Muur tegen pesten die van filiaal naar filiaal verhuist.

Suggestions