Koning van Katoren

Jan Terlouw (auteur)

Koning van Katoren

Public cible:
12-14 ans et plus
De koning van Katoren is overleden en er is geen troonopvolger. Zes ministers hebben de macht gegrepen en regeren al zeventien jaar het land. Tot Stach vraagt hoe je koning kunt worden. De ministers geven hem een serie onmogelijke opdrachten.
Titre
Koning van Katoren
Auteur
Jan Terlouw
Langue
Néerlandais
Distributor
Brussel: Luisterpunt, 1979
1 cd
Durée
05:02:00
Note
Livre converti

Plusieurs formats:

Disponibilité dans les bibliothèques flamandes

Disponible plus de 19 fois dans les bibliothèques flamandes

Commentaires

Dit boeiende, humoristische boek verhaalt hoe de 17-jarige Stach zeven moeilijke opdrachten tot een goed einde moet brengen om zo (een alternatieve) koning van Katoren te worden. De opdrachten zijn evenzovele symbolen voor de huidige kwalen van onze maatschappij, zoals milieuvervuiling, kerkelijke verzuiling, honger naar geld en macht. De ministers ad interim vertolken op hun beurt de bedreigingen voor elk kind: reinheid, ijver, ernst, regelmaat en orde; ook hiermee rekent Stach af. Hij slaagt deels door zijn ogen en oren goed de kost te geven en veel erover te praten en deels door geluk. Dit sprookje is dus duidelijk vermengd met eigentijdse – ietwat post-1968 – elementen. Allerlei spreuken spelen op de verschillende thema's in. Soms verrassende beschrijvingen van menselijke gedragingen. Vooraan en achteraan een landkaartje, binnenin zeven paginagrote, realistische tekeningen in sobere, grijze potloodtinten. Bekroond met de Gouden Griffel 1972. Kleine druk, maar grote interlinie. Van…Lire la suite

À propos de Jan Terlouw

CC BY-SA 3.0 nl - Image by Dijk, Hans van / Anefo

Jan Cornelis Terlouw, né le 15 novembre 1931 à Kamperveen, est un universitaire, écrivain et homme politique néerlandais membre des Démocrates 66 (D66).

Biographie

Débuts rapides

Il rejoint les Démocrates 1966 (D'66) en janvier 1967. Il est élu au conseil municipal d'Utrecht en septembre 1970, puis député à la Seconde Chambre des États généraux le 28 avril 1971. Il devient chef politique et président du groupe parlementaire des D'66 deux ans plus tard, le En lire plus sur Wikipedia