Livre
Néerlandais
Plusieurs formats
Formats accessibles:

Ik weet hoe jongens huilen

Ik weet hoe jongens huilen

Genre:
Een familie wankelt onder het gewicht van een zorgvuldig verborgen drama. Een jonge vrouw gaat in Frankrijk op zoek naar haar onbekende halfbroer. Een soldaat speelt viool voor een groep copulerende mensen. Een jongen ontdekt hoe zijn vriendin wel heel ver gaat om hem aan zich te binden. Ontroerende en geestige verhalen in de traditie van Manon Uphoff en Sanneke van Hassel De verhalen gaan veela
Titre
Ik weet hoe jongens huilen
Auteur
Janneke Van der Horst
Langue
Néerlandais
Éditeur
[Amsterdam]: Nieuw Amsterdam, 2008
173 p.
ISBN
9789046803615

Plusieurs formats:

Formats accessibles:

Disponibilité dans les bibliothèques flamandes

Disponible plus de 6 fois dans les bibliothèques flamandes

Commentaires

Janneke van der Horst weet hoe jongens huilen: in het geniep, als niemand het ziet. Aanvankelijk zou dit inzicht haar met trots vervuld hebben, maar uiteindelijk nam de treurnis van het beeld de bovenhand. Een gelijkaardig samenspel van jeugdige onbevangenheid en kleine tragiek kenmerkt ook haar debuut. De verhalenbundel bulkt van de onderhuidse strubbelingen tussen familie, vrienden en geliefden ? dit alles naar genoegen doorspekt met ironie.

De stilistisch weinig bekoorlijke openingszin van het verhaal 'Zo is het leven' mag bijna programmatisch heten voor de debuutbundel: "Omdat ik een hekel heb aan al die verhalen van zogenaamd succesvolle mensen, antwoordde ik naar alle eerlijkheid 'kut' toen Alexander vroeg hoe het met me ging". De personages van Ik weet hoe jongens huilen hebben elk te kampen met een gemis ? een gemankeerde liefde, verloren vriendschap of het overlijden van een dierbare. De stille vanzelfsprekendheid van kleine en grote incidenten weegt op de leve…Lire la suite
Familie, geliefden, vrienden. Daarover schrijft Janneke van der Horst in deze verhalenbundel. Over de mooie dingen, maar vooral ook over de sores die relaties met zich mee brengen. Zoals in het verhaal van het ‘eilandmeisje’, dat haar leven lang niet kan kiezen tussen twee jongens, die net als zij gebonden zijn aan het eiland. Altijd blijven ze om elkaar heen draaien. Of het verhaal van Dagmar, met haar dronkelap van een vader en haar hond die ze Opa noemt. Zielige, grappige, herkenbare verhalen. Van der Horst (1981) heeft een heldere schrijfstijl en kan zich knap verplaatsen in allerlei mensen. De ik-persoon kan net zo goed man, vrouw, jong of oud zijn; het personage is steeds geloofwaardig. Janneke van der Horst schreef het feuilleton ‘Julia’ voor HP/De Tijd. Daarnaast is ze columnist voor Het Parool en redacteur van NRC Handelsblad. Deze verhalenbundel is haar debuut in boekvorm. Kleine druk.