Livre
Néerlandais

We hebben een hoed

Jon Klassen (auteur), J.H. Gever (traducteur)

We hebben een hoed

Jon Klassen (auteur), J.H. Gever (traducteur)
Public cible:
3-5 ans et plus
Genre:
Twee schildpadden vinden samen een hoed. Het is een mooie hoed en hij staat hen allebei goed. Wat nu? De hoed laten liggen en er niet meer aan denken? Dat is best moeilijk… Prentenboek met eenvoudige, humoristische illustraties in sobere kleuren. Vanaf ca. 4 jaar.
Sujet
Delen
Titre
We hebben een hoed
Auteur
Jon Klassen
Traducteur
J.H. Gever
Langue
Néerlandais
Langue originale
Anglais
Titre original
We found a hat
Éditeur
Haarlem: Gottmer, 2016
[50] p. : ill.
ISBN
9789025765842 (hardback)
Placing suggestion
Gevoelens - Gedrag (ZIZO)

Plusieurs langues:

Disponibilité dans les bibliothèques flamandes

Disponible plus de 150 fois dans les bibliothèques flamandes

Commentaires

Twee schildpadden vinden een hoed. Hij staat hen allebei goed. Toch besluiten ze de hoed te laten liggen. Het zou immers niet eerlijk zijn als de een wel een hoed had en de ander niet. Maar dat is lastig! De rest van de dag gluurt de ene schildpad steeds weer naar de hoed. Wat zou hij gaan doen als zijn vriendje slaapt? Een humoristisch, heerlijk verhaal over vriendschap, vertrouwen en delen. Het verhaal is gedeeltelijk in de we-vorm en in de ik-vorm geschreven. Het taalgebruik is eenvoudig. Per twee pagina's zijn er circa twee korte zinnen tekst. Soms staat de tekst op een geheel witte pagina naast de illustratie, soms in een witte balk boven de illustratie. Het lettertype is lekker groot. Het verhaal is prachtig geïllustreerd met minimalistische, grappige tekeningen die een of twee pagina's beslaan. We zien twee aandoenlijke schildpadden in een woestijnlandschap dat bestaat uit zwart, grijs, bruin en zachtroze tinten. Eerder maakte Klassen ook al twee droogkomische prentenboeken ove…Lire la suite

We hebben een hoed

Dit is het derde deel van de 'hoedentrilogie' van Jon Klassen. Het boek is erg minimalistisch, maar net dat maakt het zo goed. Deel een van het boek begint met een tekening van twee schildpadden en een hoed, die slechts een kwart van de eerste pagina inneemt. De rest is blanco. Op de tweede bladzijde staat exact geschreven wat er gebeurde: “We hebben een hoed gevonden. / We vonden hem samen”. De rest van dit boek blijft op dat elan verder gaan, met tekeningen die geen pagina vullen en een schrijfstijl die het tempo van het boek erg vertraagd. Voor de twee schildpadden begint de zoektocht naar een oplossing voor dit grote probleem: er is maar één hoed. De hoed staat hen immers allebei goed. Daarom moeten ze hem laten liggen. Het zou niet eerlijk zijn als een van de twee een hoed zou hebben en de andere niet. In deel twee van het boek, ‘De zon gaat onder’, blijkt het echter niet zo eenvoudig te zijn om zich aan dat besluit te houden. Hoewel ze samen kijken naar de ondergaande zon, ma…Lire la suite