Kronkelpaden van het geheugen

Waarom dringen bepaalde beelden en gebeurtenissen uit het verleden zich telkens opnieuw aan ons op? Waarom blijven bepaalde uitspraken in ons geheugen 'haken'? Is ons geheugen iets wat we 'hebben', of wat we 'zijn'? Hemmerechts onderzoekt deze vragen. Ze laat zich daarbij leiden door haar eigen geheugen, én door dat van de directe nabestaanden van haar buurmeisje Mischa, moeder van twee jonge kind
Titre
Kronkelpaden van het geheugen
Auteur
Kristien Hemmerechts  (inlezer)
Langue
Néerlandais
Distributor
Brussel: Luisterpunt, 2012
1 cd
Durée
9:17
Éditeur original
De Geus

Plusieurs formats:

Disponibilité dans les bibliothèques flamandes

Disponible plus de 12 fois dans les bibliothèques flamandes

Commentaires

Een truitje van herinneringen

Kristien Hemmerechts schrijft de memoires van haar buurmeisje en stelt vast dat de herinnering een breiwerk met losse steken is.

'Zeg me wat je je herinnert en ik zal je zeggen dat je geheugen niet deugt.' Kristien Hemmerechts poneert het, lichtjes provocatief, in haar essay-annex-memoiresKronkelpaden van het geheugen . We weten natuurlijk wat ze bedoelt: het geheugen is geen archief waar feiten netjes gerangschikt opgeslagen liggen. Het is een levend organisme dat dingen zoek maakt of net in de schijnwerpers zet, naargelang het ons uitkomt. Het is een internetzoekrobot met toegevoegde emotionele waarde. Laat twee van die menselijke zoekrobots hun licht schijnen over hetzelfde verleden en dat verleden zal anders kleuren.

Hemmerechts neemt de proef op de som: ze schrijft de memoires van haar buurmeisje Mischa aan de hand van eigen en andermans herinneringen. Mischa's leven begint gezegend: een hecht gezin in een prachtig huis, bohemienouders, liefhebbende zusjes. Maar een voor een vallen de dominostenen. Mischa's ouders scheiden, ze faalt als rechtenstudent en wordt depressief. Als ze trouwt met haar gr…Lire la suite

De Vlaamse schrijfster (1955) probeert antwoorden te krijgen op vragen over de willekeur en de (on)betrouwbaarheid van het geheugen. Aanwezigen bij dezelfde gebeurtenis kunnen totaal verschillende herinneringen daaraan hebben. Al op de eerste pagina vraagt ze zich af: 'heb ik mijn geheugen of ben ik mijn geheugen?' En ze geeft meteen een antwoord: 'allebei'. Je hebt jouw geheugen en dat bepaalt wie je bent. Het boek is even associatief als het geheugen zelf. Mede aan de hand van eigen herinneringen aan haar, op 40-jarige leeftijd overleden, buurmeisje Mischa en die van de ouders, zusjes en man van Mischa probeert ze grip op dergelijke vragen te krijgen. Hoe verschillend zijn ieders herinneringen aan haar. Andere sporen op weg naar de 'kronkelpaden van het geheugen' zijn de herinneringen van haar moeder aan de oorlog en die van leeftijdgenoot Hugo Claus in zijn boek ‘Het verdriet van België’, en ook het herlezen van werk van haar overleden echtgenoot Herman de Coninck. Het is onmogelij…Lire la suite

À propos de Kristien Hemmerechts

Kristien Hemmerechts (née le 27 août 1955 à Bruxelles) est une écrivaine belge flamande. Elle est également professeur de littérature anglophone à la KUB (Katholieke Universiteit Brussel - Université catholique de Bruxelles).

Biographie

Kristien Hemmerechts étudie la philologie germanique à la Faculté Universitaire de Saint-Aloysius ainsi qu'à la KUL (Katholieke Universiteit Leuven - Université Catholique de Louvain), et présente en 1986 sa thèse : A Plausible Story and a Plausible Way of Telling It: A structuralist analysis of Jean Rhys's novels.

C'est également en 1986 que débute sa carrière d'auteure de fiction, avec trois récits en anglais réunis dans un même ouvrage : First fictions, Introduction 9. Sa première nouvelle, Een zuil van zout est publiée en 1987. En 1998 paraît Taal zonder mijEn lire plus sur Wikipedia