De weg van de meeste weerstand : roman

Lionel Shriver (auteur), Karina Van Santen (traducteur), Marian Van der Ster (traducteur)
Als een vrouw na een heel sportief leven niet meer kan sporten als vroeger is het extra confronterend als haar man ineens obsessief gaat sporten met gevaar voor hun relatie en zijn gezondheid.
Titre
De weg van de meeste weerstand : roman
Auteur
Lionel Shriver
Traducteur
Karina Van Santen Marian Van der Ster
Langue
Néerlandais
Langue originale
Anglais
Titre original
The motion of the body through space
Éditeur
Amsterdam: Uitgeverij Atlas Contact, 2020
364 p.
ISBN
9789025458997 (paperback)

Plusieurs formats:

Plusieurs langues:

Disponibilité dans les bibliothèques flamandes

Disponible plus de 200 fois dans les bibliothèques flamandes

Commentaires

Ren je rot

Zij heeft altijd gesport, maar nu zijn haar knieën kapot. Net op dat moment raakt haar echtgenoot, slachtoffer van positieve discriminatie op zijn werk, in de ban van de marathon. Loopt hun huwelijk spaak?

Lionel Shriver is bezig aan een post-coronaroman. Of eigenlijk was ze daar, nog voor de crisis uitbrak, al min of meer aan begonnen. Ze is het soort schrijver dat de tijd op de huid zit, of zelfs: tendensen voorziet. In haar vorige roman, De Mandibles, zegeviert China op Amerika, dat economisch ineenstort. Ze situeerde het verhaal in 2029 en dat was, constateert ze nuchter, 'negen jaar te laat'.

De roman was ook controversieel. Shriver zou zich in haar karakterisering van niet-westerse personages hebben schuldig gemaakt aan stereotypering en 'culturele toe-eigening'.

Zwart-witdenken en de gevolgen daarvan keren zijdelings terug in haar jongste roman, De weg van de meeste weerstand, waarin gemeenteambtenaar Remington wordt ontslagen nadat hij het aan de stok kreeg met zijn meerdere Lucinda. Die is jong én vrouw én zwart, en vooral ook onbekwaam. Ze legt de resultaten van zijn onderzoek naar nieuwe straatverlichting ongelezen naast zich neer en kiest voor …Lire la suite

De mens is een meeloper

Lionel Shriver laat zich de mond niet snoeren. In haar zestiende roman neemt ze het kuddedenken op de korrel, met als treffend eigentijds symbool: de marathonloper.

De Amerikaanse schrijfster Lionel Shriver (63) strijkt liever tegen de haren in dan dat ze geruststellend over de bol aait. Dat bleek onder meer uit haar uithaal, in een interview enkele weken geleden, naar de Europese lockdownpolitiek - Shriver woont tegenwoordig in Londen. Maar het is gelukkig vooral in haar boeken dat zij even dwars als virtuoos met hete hangijzers pleegt te jongleren. In haar doorbraakroman uit 2003, het later verfilmde We moeten het even over Kevin hebben, boog ze zich niet uitsluitend en zelfs niet in de eerste plaats over het fenomeen van massamoord op scholen in Amerika, maar banjerde ze tevens rond in het heilige huis van de moederliefde, waar ze geheime lades opentrok, onder tapijten keek en achter spiegels loerde tot ook de lezer niet meer aan de vraag ontsnappen kon: wat als je niet van je kind houdt?

Op het eerste gezicht zou je kunnen zeggen dat het thema van haar zestiende roman, De weg van de meeste weerstand, net iets minder urgent is dan di…Lire la suite

Serenata Terpsichore, stemactrice, is een hele sportieve vrouw die haar hele leven lang veel gesport heeft en oefeningen heeft gedaan om fit en in vorm te blijven. Maar nu ze de zestig gepasseerd is heeft ze versleten knieën, waardoor ze nu niet meer kan sporten op het niveau waarop ze dat gewend is. Ze vindt dit moeilijk te accepteren. Extra pijnlijk en confronterend is het dan ook voor haar als haar man Remington, ex-ambtenaar, ineens het hardloopvirus te pakken krijgt, en zich door een groepje medefanatiekelingen zelfs laat uitdagen een extreme (metalman) triatlon te lopen. Ze is afgunstig en moet met lede ogen toezien hoe hij steeds obsessiever met het sporten bezig is, wat gevaar oplevert voor hun relatie en zijn gezondheid. Een roman met de nodige satire over sportverslaving. Het is echter een boek waar je bij tijden moeilijk doorheen leest en waarbij het lastig is om veel sympathie op te brengen voor de hoofdpersoon. Van de auteur verscheen eerder onder meer het verfilmde ‘We…Lire la suite

Heeft het lichaam mij?

Lionel Shriver schrijft raak over sportverslaving en aanverwante westerse verschijnselen.

Lionel Shriver is bezig aan een post-corona roman, zo kunnen we in interviews lezen. Of eigenlijk was ze daar, nog voor de crisis uitbrak, al min of meer aan begonnen. Ze is het soort schrijver dat de tijd op de huid zit, of nog sterker: dat tendensen voorziet. In haar vorige roman, 'De Mandibles', zegeviert China op Amerika dat economisch ineenstort. Ze situeerde het verhaal in 2029 en dat was, constateerde ze nuchter, 'negen jaar te laat'. De roman was even visionair als controversieel. Shriver zou zich in haar karakterisering van niet-westerse personages hebben schuldig gemaakt aan stereotypering en 'culturele toe-eigening'. Ze belandde in de beklaagdenbank.

Zwart-witdenken en de gevolgen daarvan keren zijdelings terug in haar jongste roman, 'De weg van de minste weerstand', waarin gemeenteambtenaar Remington wordt ontslagen nadat hij het aan de stok kreeg met zijn meerdere Lucinda. Lucinda is én jong én vrouw én zwart, en vooral ook onbekwaam. Ze leg…Lire la suite

À propos de Lionel Shriver

CC BY 2.0 - Image by walnut whippet from Hull, UK

Lionel Shriver [ˈlaɪənl ˈʃɹaɪvə], née Margaret Ann Shriver le 18 mai 1957 à Gastonia en Caroline du Nord, est une …En lire plus sur Wikipedia

Suggestions