In Met de duivel tegen armoede vertelt Lucas Catherine het vergeten verhaal van de negentiende-eeuwse duivelsfeesten in de Brusselse Duivelshoek, de driehoek rond de Dansaertstraat. Die festiviteiten waren niet erg katholiek. Ze vielen altijd na halfoogst en duurden minstens een week. Vaste onderdelen waren de begrafenis, de doop en het huwelijk van “den duvel”, inclusief stoet met een corbillard, veel gezang en nog meer gezuip. De auteur neemt het merkwaardig gebeuren als vertrekpunt voor een verhaal over de leefomstandigheden van het Brussels proletariaat van die tijd. Moins