Livre
Néerlandais
Plusieurs formats
Formats accessibles:

Zwaartekracht

Public cible:
12-14 ans et plus
Als Femke uit de anorexiakliniek is ontslagen, begint de strijd pas echt. Gebaseerd op de ervaringen van de 14-jarige auteur. Vanaf ca. 11 jaar.
Titre
Zwaartekracht
Auteur
Milou Van der Horst
Langue
Néerlandais
Éditeur
Amsterdam: Ploegsma, © 2009
236 p.
ISBN
9789021666402

Plusieurs formats:

Formats accessibles:

Disponibilité dans les bibliothèques flamandes

Disponible plus de 150 fois dans les bibliothèques flamandes

Commentaires

Als je in een zoekmachine de woorden 'anorexia' en 'jeugdboek' intikt, krijg je een stroom van hits. Extreem dun willen zijn is een geliefkoosd thema van jeugdboekenschrijvers. Ze kunnen er nl. veel in kwijt: hoe moeilijk opgroeien is, de vaak gespannen relatie tussen ouders en kinderen, de groepsdruk die jongeren ervaren en de complexiteit van hun gevoelens. Vaak wordt dan ook gesteund op ervaringen uit eerste of tweede hand. Milou van der Horst is een echte ervaringsdeskundige. In haar debuutroman Mijn allerliefste vijand (De Leeswelp 2008, p. 148) schrijft ze over haar gevecht met haar andere, anorectische ik, en over de lijdensweg die ze moest ondergaan in ziekenhuizen en bij therapeuten allerhande. In dit tweede deel heeft ze het over de tijd die volgt. De hoofdfiguur, het alter ego van de schrijfster Femke, probeert haar leven weer op te pikken nadat ze genezen is verklaard. Femke voelt zich echter nog niet klaar voor de boze buitenwereld. De schooldagen zijn einde…Lire la suite
Als Femke uit de anorexiakliniek is ontslagen begint de ‘strijd’ pas echt. Naar de brugklas gaan, weer contact leren maken met leeftijdgenootjes en het doorgaande gevecht tegen de vijand: eten, wegen, afvallen, aankomen en de angst die daarbij hoort. Gelukkig krijgt Femke alle steun van haar ouders en haar zus Nienke. Als Femke op het einde van haar brugklasjaar mee op bivak gaat, merkt en voelt ze dat ze een heleboel wel kan en dat anderen haar wel waarderen om wie ze is. In dit autobiografische boek van een jonge ervaringsdeskundige wordt het natraject van anorexia beschreven. Vervolg op ‘Mijn allerliefste vijand’*, waarin ze beschreef hoe ze anorexia kreeg en hiermee omging. Het verhaal is vlot geschreven, lijkt af en toe een wisselend perspectief te hebben (verhalend-belevend) en laat zien hoe anorexia een proces is van aantrekken en afstoten. Aangezien het hele leven dan in het teken van voedsel staat is dit de enige lijn die in deze stevige, gebonden uitgave terugkomt. ‘Tussen’ …Lire la suite