Livre
Néerlandais

Het recht om te sterven

Richard Walker (auteur)

Het recht om te sterven

Dans la série:
Public cible:
12-14 ans et plus
Verteld wordt over zaken als sterven, zelfmoord, euthanasie en begraven en hoe verschillend daarover wordt gedacht in verschillende delen van de wereld. Met veel illustraties in kleur. Vanaf ca. 13 jaar.
Sujet
Dood, Euthanasie
Titre
Het recht om te sterven
Auteur
Richard Walker
Langue
Néerlandais
Langue originale
Anglais
Titre original
A right to die?
Éditeur
Etten-Leur: Corona, 2005
32 p. : ill.
ISBN
90-5566-152-X
Placing suggestion
418.7 (SISO) Dood (ZIZO)

Disponibilité dans les bibliothèques flamandes

Commentaires

Deel uit een nieuwe serie over controversiële maatschappelijke zaken. Het is een vertaling van een Engelse uitgave over onderwerpen die met de dood te maken hebben: suïcide, euthanasie, begraven, permanent comateuze toestand, zelfbeschikking etc. Het boek bestaat uit foto's en illustraties in zwart-wit en kleur, citaten en stukjes verbindende tekst. Je bladert er gemakkelijk doorheen, maar je wordt er niet veel wijzer van. Voor de Nederlandse discussie over euthanasie is het geen aanwinst. Er zijn veel verwijzingen naar Britse voorbeelden; de terminologie en juridische positionering zijn niet precies genoeg. Verder missen de hoofdstukjes onderling samenhang en wordt er aan historisch materiaal min of meer lukraak geciteerd en geïllustreerd. Met verklarende woordenlijst, nuttige adressen in Nederland en register. Vanaf ca. 13 jaar.

À propos de Richard Walker

Richard Edward Walker (de Truxford où est basée son entreprise de transports près de Newark, dans le district de Nottinghamshire) est un pilote de course britannique, essentiellement à bord de camions.

Biographie

Fils d'une famille de transporteurs depuis la fin du premier conflit mondial, il débute en go-kart à l'âge de 10 ans, passant sur voitures de course dès 17 en devenant rapidement le champion de rallyes des Midlands de l'Est.

Commençant les courses de poids lourds en 1984, il remporte à trois reprises le Championnat d'Europe de courses de camions, en 1985 en Classe B (sur Leyland, lors de la première édition), puis 1991 et 1992 en Classe A (les deux fois avec un Volvo White Aero), terminant encore vice-champion en 1987 (sur Leyland en Classe B), ainsi que 3e en 1986 (aussi sur Leyland en Classe B) et 1988 (sur Kenworth W900 -de 560kW- en Classe C). Il subit un…En lire plus sur Wikipedia