Livre
Néerlandais
Plusieurs formats
Formats accessibles:

De laatste wildernis

Robert Macfarlane (auteur), Nico Groen (traducteur)
Ongebruikelijke beschrijvingen van (vaak alleen ondernomen) tochten door de wildste Britse natuur, doorspekt met erudiete, filosofische en toch lichtvoetige beschouwingen.
Titre
De laatste wildernis
Auteur
Robert Macfarlane
Traducteur
Nico Groen
Langue
Néerlandais
Langue originale
Anglais
Titre original
The wild places
Éditeur
Amsterdam: Athenaeum-Polak en Van Gennep, 2021 | Autres éditions
344 p. : ill.
ISBN
9789025312985 (paperback)

Plusieurs formats:

Formats accessibles:

Plusieurs langues:

Disponibilité dans les bibliothèques flamandes

Disponible plus de 100 fois dans les bibliothèques flamandes

Commentaires

De roep van de wildernis: revival van de Britse ecologische literatuur



De Britse literatuur heeft een lange traditie van schrijven over de natuur (nature writing) die ook naar sommige (ex)kolonies werd geëxporteerd. Verschillende vormen van literatuur kregen onder invloed van het romantische gedachtegoed een stevige natuurinfuus. Met Wordsworth in gedachten voelde elke schrijver zich verplicht om lange natuurwandelingen te combineren met contemplatie en introspectie: de natuur brengt immers het beste in de mens naar boven. Doorgaans was de aandacht voor de natuur parochiaal, wat maakt dat de beschrijvingen het lokale graafschap niet overstegen, zoals in klassiekers als A Shropshire lad (A.E. Housman) of Hampshire days (W.H. Hudson). Maar die traditie van natuurschrijvers werd in 1932 ten grave gedragen door Stella Gibbons' Cold comfort farm: een meesterlijke parodie op de naïeve beschrijvingen van natuur en landschap in de landelijke romans …Lire la suite
Voor Nederlandse begrippen kennen de Britse eilanden, en vooral de noordelijke uithoeken ervan, nog veel wilde gebieden. Robert Macfarlane doet in zijn reisbeschrijvingen op bijzondere wijze verslag van zijn zoektochten door die gebieden. Hij gaat zeer ver in zijn verlangen die natuur in haar puurste vorm te willen ervaren (overnacht zeer primitief in ruige oorden, zwemt riskant onbekende zeegrotten in, beklimt alleen afgelegen gevaarlijke plekken etc.), en schrijft daarover op bijna terloopse, maar juist daardoor indringende wijze. Zijn vloeiende aardse, maar wonderlijk genoeg tevens al snel filosofische notities, doorspekt met terloops ingeweven erudiete uitwijdingen, maken indruk door hun ongrijpbaar ongebruikelijke onbevangenheid. Elk hoofdstuk begint met een intrigerende zwart-witfoto van een natuurverschijnsel.

Suggestions