Livre
Néerlandais

Hoe de eerste vonken zichtbaar waren

Hoe de eerste vonken zichtbaar waren

Epische gedichten over het leven van een jonge vrouw in Nederland, over verliefdheid, lichaam, ziel, dood en Afrikaanse religie.
Titre
Hoe de eerste vonken zichtbaar waren
Auteur
Simone Atangana Bekono 1991-
Langue
Néerlandais
Éditeur
[Nijmegen]: Wintertuin, 2018 | Autres éditions
44 p.
ISBN
9789079571543 (paperback)

Disponibilité dans les bibliothèques flamandes

Disponible plus de 25 fois dans les bibliothèques flamandes

Commentaires

Ten strijde met verzen

Vier Vlaamse en Nederlandse debuterende dichters trekken ten strijde zonder navelstaarderij, maar met experiment en engagement.

'Ik heb het even gehad met de poëzie', zei Lieke Marsman eind september in deze krant, enkele maanden na haar succesvolle romandebuut Het tegenovergestelde van een mens. Ze wilde 'weg van haar eigen navel' en zich 'richten op de wereld'. De ongelukkige suggestie is dat poëzie voor navelstaarders is. Vier recente debuutbundels bewijzen gelukkig dat niets minder waar is.

In het lijvige We komen van ver verwijst ook Carmien Michels (27) naar de neiging van haar generatie om weg te kijken van een wereld die in brand staat. Zo schrijft ze in het gedicht 'Middenrif' een regel die neigt naar escapisme: 'Als je de wereld tot droom verbouwt/ heb je geen last van nachtmerries'. Als er in Michels' poëzie echter al sprake is van een droomwereld, dan schuilt die hoogstens in het beeldende karakter van haar verzen, die soms een haast aforistische zeggingskracht hebben: 'Onmacht is jezelf wijsmaken/ dat oude lijken 's nachts verpulveren/ tot o…Lire la suite

Een solide stem die niets uit de weg gaat

POËZIE. Simone Atangana Bekono: Hoe de eerste vonken zichtbaar waren.

Dat deze gedichten geschreven moesten worden, is onmiddellijk duidelijk. De regels staan onder spanning van woede, onbegrip, de noodzaak om woorden te vinden voor wat zich voordoet als vanzelfsprekend, maar onacceptabel is. De woorden die Simone Atangana Bekono (1991) vindt in haar debuutbundel leiden tot een wereld waarin zij met haar taal heerst:

ik leen geld van een blanke, westerse man

ik koop toiletpapier voor een blanke, westerse man

ik ben een gedachte-experiment van de blanke, westerse man

Twee blanke, westerse mannen prijzen het werk van Bekono aan op de achterflap. Een grap? Het zou goed kunnen. Humor en zelfrelativering worden net zo gemakkelijk ingezet als scherpe observaties over scheve maatschappelijke verhoudingen.

Het maken zelf wordt tot onderwerp verheven in het lange slotgedicht, waarin de dichteres vindt dat ze verantwoording moet afleggen voor haar uitspraak (uit een ander gedicht) da…Lire la suite

Heruitgave van het afstudeerwerk van deze auteur (1991), die creative writing studeerde aan ArtEZ Hogeschool voor de Kunsten. Zij ontving de Poëziedebuutprijs aan Zee 2018 voor deze bundel. Negen epische gedichten, onderbroken door twee proza-brieven. Volgens het juryrapport schrijft zij over racisme en discriminatie van gekleurde mensen. De bundel is echter bepaald geen gemakkelijk scorende populaire klaagzang over racisme. Hij is duizendmaal intelligenter. De gedichten gaan over het leven van een jonge vrouw in Nederland, over verliefdheid, over lichaam, ziel, dood en Afrikaanse religie. Het is een fascinerende, dichte vloed van gevoelens, waarnemingen, ideeën en herinneringen. Wie houdt van zo’n krachtige 'stream of consciousness', is hier aan het goede adres. Het is poëzie die zich leent om te worden voorgedragen. Een nieuw geluid van een bekroonde, jonge en talentvolle dichteres.