Livre
Néerlandais

Muziek voor de overtocht : gedichten 1975-2005

Stefan Hertmans (auteur)

Muziek voor de overtocht : gedichten 1975-2005

Verzameld dichtwerk van de Vlaamse letterkundige (1951- ).
Titre
Muziek voor de overtocht : gedichten 1975-2005
Auteur
Stefan Hertmans
Langue
Néerlandais
Éditeur
Amsterdam: De Bezige Bij, 2006 | Autres éditions
843 p.
ISBN
90-234-1852-2

Disponibilité dans les bibliothèques flamandes

Disponible plus de 50 fois dans les bibliothèques flamandes

Commentaires

Leef als de apen en de katten

Verzamelde gedichten van Stefan Hertmans

Als poëzie schrijven telkens weer van nul beginnen is, dan vormt Muziek voor de overtocht geen sluitstuk, maar de opmaat voor nieuwe poëzie, nu Stefan Hertmans ons met deze verzamelde gedichten een overzicht biedt van dertig jaar poëzie schrijven. Het resultaat van een fascinerende oefening om altijd weer te herbeginnen.

Stefan Hertmans

Muziek voor de overtocht

De Bezige Bij, Amsterdam/Antwerpen, 839 p. , 39,95 euro.

Wie beweert dat Stefan Hertmans geleidelijk aan evolueerde van sterk gecondenseerde gedichten naar een meer open stijl, moet Muziek voor de overtocht maar eens lezen. Hertmans nam er De kleine woordwoestijnen in op, een selectie van de gedichten die hij schreef tussen 1975 en 1980. Daarin vallen regels te lezen die zo uit zijn recentste bundels Vuurwerk, zei ze (2003) en Kaneelvingers (2005) zouden kunnen zijn gegrepen. Het kijken, de aandacht voor het lichamelijke, de vergankelijkheid die om de hoe…Lire la suite

Je valt alleen

De poëzie van Stefan Hertmans hunkert naar contact. Dat kun je besluiten uit de verzamelbundel van de gedichten die hij tussen 1975 en 2005 schreef.

De poëzie van Stefan Hertmans las ik al vanaf zijn eerste bundels Ademzuil en Melksteen. Toen ik keurig vooraan begon te lezen in Muziek voor de overtocht , de lijvige en nieuwe verzameluitgave van Hertmans' gedichten, dacht ik dat er opzettelijk recente gedichten aan het begin waren gezet, om de rest meteen in het perspectief van het heden te plaatsen. "De wingerd aan het huis/ groeit langs de open ramen/ naar de lippen van wie schrijft.'' Dat zijn de eerste versregels van het allereerste gedicht. "Op de oever, onder hoge bomen,'' in het tweede gedicht, "kijken mannen met dunnende haren/ hun eigen schaduw lang na''.

Het was niet alleen de inhoud van deze gedichten - mijmeren over het verstrijkende leven - die me die indruk gaf. Enkele bladzijden verderop volgen de gedichten van Ademzuil uit 1984, te beginnen met ,,afdruk van abstracta in graniet/ slaat dieper in/ dan de fossiele handeling'' en gekapte formuleringen als ,,vinvis van het hart/ slaper in diepzee/ onder sc…Lire la suite

De dichter is een erudiet

Ooit rook de opeenvolging van de woorden 'Verzameld' en 'Werk' naar dood en nalatenschap. Om die reden leek Stefan Hertmans (°1951) er aanvankelijk niet op gebrand om 30 jaar poëzie in een vuistdik boek op te bergen. De uitgeverij moest al haar overredingskracht aanwenden. Nochtans is zo'n verzameld werk een round-up, geen begrafenis.

Een dichter hoeft zich heus niet in een terminale toestand te bevinden vooraleer hij zijn verzen in één band mag bijeenbrengen. Kijk Nolens. Zie Claus. En Kopland doet het al voor de tweede keer, eerst bij zijn 65e verjaardag en nu naar aanleiding van 40 jaar dichterschap. Het heeft ook helemaal niks met ijdelheid te maken. Doen! En de dichter, hij zwichtte. Het resultaat, een turf van ruim 800 pagina's, bevat naast alle poëzie-uitgaven ook gelegenheidswerk, verspreide gedichten en een verrassende selectie uit De kleine woordwoestijnen , een nooit gepubliceerde eerste bundel.

Deze greep verborgen verzen verklaart meteen de ondertitel van deze pil - Gedichten 1975-2005 - want Hertmans' poëziedebuut komt er pas in 1984 met Ademzuil, net als de opvolger Melksteen een hermetische bundel vol donkere metaforen en neologismen. Het ontbreken van hoofdletters en lidwoorden leidt tot een verheven Jerommeke-taal: 'voorbij de rietkraag: / slik zuigt zich vademdie…Lire la suite

Uiteindelijk denk ik dat ik een existentialist ben

Stefan Hertmans bekijkt zijn verzamelde gedichten.

Bij leven kan een verzameld werk een last zijn. Niet voor Stefan Hertmans, hij is er de dichter niet naar om onder het gewicht van het verleden gebukt te gaan. Meer nog: de schrijver laat zich op middelbare leeftijd kennen als een melancholicus, maar dan van de vitale soort, zoals hij enkele jaren geleden Maurice Gilliams typeerde. Nee, hij is geen omgevallen boekenkast. En wie de hele Muziek voor de overtocht leest, merkt verrassend genoeg dat in de gedichten die aan zijn debuut Ademzuil (1984) voorafgaan, nagenoeg dezelfde obsessies aanwezig zijn: het kijken en de aandacht voor de vergankelijkheid.

STEFAN HERTMANS: 'Het viel me bij het ordenen van mijn gedichten voor deze verzamelbundel op hoe coherent het allemaal is. Toen ik Adobe in mijn verzamelde gedichten de frequentie van woorden liet controleren, was de conclusie bijvoorbeeld dat nacht twee keer zo veel voorkomt als dag. Alles wat met kijken te maken heeft, duikt e…Lire la suite

Stefan Hertmans is al jarenlang een van de meest vooraanstaande schrijvers in Vlaanderen. Daarbij is hij werkzaam in alle literaire genres: als toneel- en prozaschrijver maar, ook als dichter en essayist. Heel wat van de vroegere publicaties zijn echter allang onvindbaar, want Hertmans' werk is over de jaren heen verspreid geraakt bij diverse uitgevers. Nu hij onderdak heeft gevonden bij De Bezige Bij, lijkt het tij te keren. Zo verschijnt nu een lijvige verzamelbundel waarin alle poëziebundels van Hertmans op een voortreffelijke wijze zijn gebundeld, met een korte instructieve verantwoording van de drukgeschiedenis.
In dit boek van ruim achthonderd bladzijden laat Hertmans zich kennen als een dichter die in het verlengde schrijft van het internationale modernisme. Weinig dichters in het Nederlandse taalgebied schrijven een lyriek die zo sterk gericht is op het buitenland, en met name op buitenlandse schilders en dichters. Typerend daarvoor is uiteraard de bundel waaraan deze verza…Lire la suite
Stefan Hertmans (1951) is in 1984 als dichter gedebuteerd met de bundel 'Ademzuil', al blijkens de titel duidelijk verwant aan Paul Celan. Hetzelfde geldt voor 'Melksteen' (1986), maar met 'Zoutsneeuw/Elegieën' (1987) treedt er een verandering in die wordt bevestigd door 'Bezoekingen' (1988). Sindsdien schrijft Hertmans een veel lossere, minder hermetische poëzie, waarin hij op postmoderne wijze veel tekst van anderen verwerkt of laat doorschemeren, maar met behoud van zijn eigen dichterlijke (taal)ervaring. Hij geeft in de verantwoording van deze kolossale verzamelbundel duidelijk aan welke schrijvers, dichters, componisten, steden, plaatsen zijn werk hebben beïnvloed. Hij is een van onze meest productieve beelddichters (n.a.v. schilderen, foto's, grafiek); ook muziek speelt een voorname rol. Zijn werk wemelt, ook in de motto's, van namen uit en verwijzingen naar het culturele universum. Wie het nu zo tezamengebracht - met nog wat jeugdwerk en verspreid gepubliceerd werk toegevoegd, …Lire la suite

À propos de Stefan Hertmans

Stefan Hertmans est un écrivain belge néerlandophone né à Gand le 31 mars 1951.

Biographie

Stefan Hertmans enseigne au Stedelijk Secundair Kunstinstituut Gent et à l'Académie royale des beaux-arts de Gand (Haute École de Gand). Il dirige en outre le Studium generale jusqu'en octobre 2010. Il a également donné des conférences à La Sorbonne et aux universités de Vienne, Berlin et Mexico, à la Bibliothèque du Congrès de Washington et à l'University College de Londres. Il collabore à un grand nombre de magazines, dont Dietsche Warande en Belfort, Raster et De Revisor.

Il publie son premier roman, intitulé Ruimte, en 1981. Il est aussi l’auteur de poésies, de pièces de théâtre et de nouvelles, et signe de nombreux essais, notamment su…En lire plus sur Wikipedia