Livre
Néerlandais

Zwarte tranen

Tom Lanoye (auteur)

Zwarte tranen

Dans la série:
In de verdere lotgevallen van een Belgische vrouw tekent zich steeds meer de 'Belgische ziekte', de institutionele corruptie, af. Vervolg op 'Het goddelijke monster'.
Titre
Zwarte tranen
Auteur
Tom Lanoye
Langue
Néerlandais
Éditeur
Amsterdam: Prometheus, 2005 | Autres éditions
512 p.
ISBN
90-5333-684-2

Plusieurs formats:

Formats accessibles:

Disponibilité dans les bibliothèques flamandes

Disponible plus de 150 fois dans les bibliothèques flamandes

Commentaires

Naar het hart van de rottenis

Eigenlijk was Het goddelijke monster (1997), hoewel meer dan 300 bladzijden dik, slechts een aanzet. Een klassieke expositie van wie er meespeelt en een aankondiging van wat er allemaal zal gaan gebeuren. Als Katrien Deschryver haar man Dirk doodschiet bij hun villa in Zuid-Frankrijk wijst alles op een jachtongeval. Maar dat maakt de zaken er niet eenvoudiger op. Katrien Deschryver is een telg uit een beroemde familie. Vader Herman is ooit nog minister geweest maar heeft dan gekozen voor een discreter bestaan als beleggingsadviseur. Oom Leo is een beruchte West-Vlaamse tapijtengigant - Dirk, zijn neef, beredderde zijn zaken. En dan zijn er nog Katriens drie tantes, haar zoontje, haar neurotische moeder, twee broers, een zus en een schoonzus. En een veelgeplaagde onderzoeksrechter die als hij eenmaal zijn tanden in iets heeft gezet niet gauw meer loslaat. Katrien Deschryver wordt opgesloten.

Door het 'ongeval' richt de pers de schijnwerpers op de familie, die al die aandacht natuurli…Lire la suite

Broedermoord en burgeroorlog

Tom Lanoye (41) had het verschijnen van Zwarte tranen, het vervolg op Het Goddelijke Monster, al zo vaak aangekondigd en weer afgeblazen dat hij dit keer geen risico's wilde nemen. Vorige week kwam plotsklaps het bericht dat het boek vandaag zou verschijnen. Geen groots opgezet najaarsoffensief zoals in 1997. 'En geloof me, het is écht toeval dat het boek precies drie jaar na de Witte Mars verschijnt.' Toeval? Voor een boek dat eindigt met de Witte Mars en begint met de ontsnapping van Dutroux? Ofwel bestaat het toeval niet, ofwel heeft het een mysterieuze voorkeur voor het werk van Lanoye.
Zwarte tranen is een kanjer van meer dan vijfhonderd bladzijden geworden. Het verhaal pikt de draad weer op van Het Goddelijke Monster. De beeldschone Katrien Deschryver ontsnapt uit de gevangenis waar ze na de moord (?) op haar man werd opgesloten. Ze verdwijnt uit zicht en laat onderzoeksrechter Willy De Decker haar enigmatische dagboeknotities na. De Decker hoopt daarin de waarheid te vinden over tal van louche zaakjes waarin de familie Deschryver genoemd wordt. Hij ontdekt echter alleen dat de notities gericht zijn aan Katriens overleden broertje én dat Katrien tuk is op mysterieuze chocoladen zeepaardjes.

Dit familiedrama met onmiskenbare soap-allures speelt zich af tegen de achtergrond van de kindermoorden, echo's naar de Bende van Nijvel, de moord op Cools, de zaak-Aurousseau, het spaghetti-arrest, de Beaulieu-zaak, het Agusta-schandaal.

De kritiek op Het Goddelijke Monster - voor zover die negatief was - richtte zich vooral op de verweving van fictie en realiteit. Het …Lire la suite

Tranen zonder tuiten

Het tweede deel is nog dikker dan het eerste, en nog blijkt het niet gedaan. Meer dan vijfhonderd winterklare bladzijden leesvoer, zelfs goed voor artikels in kranten terwijl de roman nog niet in de winkels lag: Zwarte tranen, Tom Lanoyes vervolg op Het goddelijke monster , is klaar om de topper van de komende Boekenbeurs te worden. Iets minder expliciet een politieke sleutelroman dan zijn voorganger, maar toch ook weer niet zomaar een roman over Katrien Deschryver die haar man per ongeluk neerschoot en daarmee een ketting van calamiteiten in gang zette. Zwarte tranen eindigt met de Witte Mars, en het noodlot van de familie Deschryver is tegelijk het noodlot van het land waarin ze leeft. Die ostentatieve band met de werkelijkheid is Het goddelijke monster twee jaar geleden niet altijd in dank afgenomen. Het boek verkocht uitstekend, maar veel critici lieten lof achterwege. Vooral Nederlandse recensenten reageerden heel scherp. Carel Peeters had het in Vrij Nederland over ,,…Lire la suite

Poppen aan een touwtje

In zijn oeverloosheid verstikt Tom Lanoye de dynamiek van zijn roman "Zwarte tranen".

Slikken wat er staat

Misschien zal ooit iemand een vergelijking maken tussen het vierluik Het beleg van Laken (1985-92, in één band gebundeld eind 1999) van Walter van den Broeck en het vooralsnog onafgewerkte en titelloze veelluik dat Tom Lanoye in 1997 begon met Het goddelijke monster en eind 1999 voortzette met Zwarte tranen. Beide projecten hebben veel gemeen, bijvoorbeeld dat ze bulken van de al dan niet verborgen breed-culturele referenties en allusies. Ze hebben vooral hun basisopzet gemeen: ze nemen vele honderden bladzijden de ruimte om een psychisch portret van de eigen biotoop in de postmoderne tijd te schetsen. Maar heeft die biotoop bij Van den Broeck vooral met het tijdsgewricht te maken, bij Lanoye gaat het meer om een plaats, het tot een abstracte mythe verheven België.

In Zwarte tranen gaat de onttakeling verder van de personages uit Het goddelijke monster: de rijke ondernemersfamilie die een katharsis beleeft nadat dochter Katrien per ongeluk haar man …Lire la suite

Dit is het tweede deel over het leven van de beeldschone, maar veelal rampen veroorzakende Katrien Deschrijver, na 'Het goddelijke monster' *. Onder de vele verhaallijnen is hier haar ontsnapping uit de gevangenis de belangrijkste. Van Dutroux tot de 'Witte Mars', nauwelijks verhuld komen deze gebeurtenissen aan de orde. Via de corrupte Deschrijver spelen eigenbelang, intriges en belangenverstrengeling , kortom de 'Belgische ziekte' een belangrijke rol. Deze roman kan als zelfstandige geschiedenis gelezen worden; de noodzakelijke voorkennis staat in 'Wat vooraf ging'. Als in de soap GTST worden de raadsels uit de vorige roman opgelost, maar komen er nieuwe voor in de plaats. De gebeurtenissen zijn vlot beschreven, stilistisch vol afwisseling, nu eens komisch, dan weer satirisch of plat, met snel wisselende scènes. Lanoye schreef met dit boek een filmische roman. Hoewel de diepgang niet groot is, boeit de roman toch van begin tot eind. Vrij kleine druk.

À propos de Tom Lanoye

Tom Lanoye (son nom se prononce à la française : /lanwa/), né le 27 août 1958 à Saint-Nicolas, est un romancier, poète, chroniqueur, scénariste et dramaturge belge néerlandophone. C’est un des auteurs les plus lus et primés aux Pays-Bas et en Flandre.

Biographie

Lanoye est le plus jeune fils d’un boucher. Il fait ses études secondaires au Petit Séminaire Saint-Joseph à Saint-Nicolas, qui est alors un collège de garçons. Lanoye fait ensuite des études de philologie germanique et de sociologie à l’université de Gand. À cette époque, il est également membre actif de l’association d’étudiants TSG (Taalminnend Studentengenootschap ) ’t Zal Wel Gaan (Tout ira bien). Le mémoire de fin d’études de Tom Lanoye s’intitule De poëzie van Hans Warren (La poésie de Hans Warren). Il publie ses premiers écrits à compte d’aut…En lire plus sur Wikipedia