Livre
Néerlandais

Het creëren van de vijand : gelegenheidsgeschriften

Umberto Eco (auteur), Roland Fagel (traducteur)

Het creëren van de vijand : gelegenheidsgeschriften

Genre:
Waarom hebben we vijanden nodig? Wat maakt Les Misérables zo onweerstaanbaar? Is het handig om volkswijsheden als basis voor een grondwet te nemen? Waarom bevinden ideale samenlevingen zich altijd op een eiland? Verzameling van lezingen, artikelen en andere bijdragen over literaire, cultuurhistorische en maatschappelijke thema’s.
Titre
Het creëren van de vijand : gelegenheidsgeschriften
Auteur
Umberto Eco 1932-2016
Traducteur
Roland Fagel
Langue
Néerlandais
Langue originale
Italien
Titre original
Construire il nemico e altri scritti occasionali
Édition
1
Éditeur
Amsterdam: Bakker, 2012
299 p. : ill.
ISBN
9789035136502 (paperback)

Disponibilité dans les bibliothèques flamandes

Disponible plus de 50 fois dans les bibliothèques flamandes

Commentaires

Op de achterflap van Umberto Eco’s Het creëren van de vijand (een oorspronkelijk in 2011 verschenen bundel met wat in de moedertaal van de auteur ‘scritti occasionali’ heet) bestempelt zijn Nederlandse uitgever deze nieuwe uitgave als ‘een belangrijk boek, juist op dit moment’. Wellicht zou Eco als geen ander de ironie van deze publicitaire praat inzien. Hoe kun je nu van een verzameling stukken waarvan de auteur zelf beklemtoont dat ze eerder toevallig tot stand is gekomen en dat de samenhang ervan niet echt gegeven is, beweren dat het om een tijdige interventie gaat? Bovendien maakt Eco duidelijk dat het fenomeen waarover hij het in het titelhoofdstuk van zijn bundel heeft — het feit dat groepen mensen in hun zoektocht naar een eigen identiteit vaak op zoek gaan naar een gemeenschappelijke vijand — juist van alle tijden is en dus zeker niet gewoon van dit moment. ‘De vijand kan uit geen enkel beschavingsproces worden geschrapt’, besluit Eco en hij haalt voorbeelden uit versch…Lire la suite
Het boek bestaat uit een twintigtal opstellen waarin Eco zijn persoonlijke mening geeft, geschreven gedurende de laatste tien jaar en voor de meest uiteenlopende gelegenheden. Het gaat om gelegenheidsgeschriften die, meent Eco, geen origineel standpunt hoeven te bevatten, maar dienen om te amuseren. Eco, erudiet en nooit verlegen om een groot gebaar en een overgeneralisatie, opent zijn boek met een opstel over het enorme belang voor de mens van een vijand, een twijfelachtige stelling die hij illustreert met een overdaad van citaten uit de geschiedenis van de Westerse cultuur. Daarna volgen interessante essays over de Italiaanse literaire beweging Gruppo 63, waarvan Eco zelf ooit lid is geweest, over de opmerkelijke visie van Thomas van Aquino over het embryo, en over onze fascinatie voor eilanden. De vele verhalende passages laten goed zien dat voor Eco (1932-2016) de romancier en essayist niet strikt gescheiden personen zijn.

À propos de Umberto Eco

CC-BY-SA-3.0 - Image by Università Reggio Calabria

Umberto Eco, né le 5 janvier 1932 à Alexandrie dans le Piémont et mort le 19 février 2016 à Milan, est un universitaire, érudit et écrivain italien. Reconnu pour ses nombreux essais universitaires sur la sémiotique, l’esthétique médiévale, la communication de masse, la linguistique et la philosophie, il est surtout connu du grand public pour ses œuvres romanesques.

Titulaire de la chaire de sémiotique et directeur de l’École supérieure des sciences humaines à l’université de Bologne, il en était professeur émérite depuis 2008.

Biographie

Jeunesse

Fils de Giovanna Bisio et de Giulio Eco, employé aux chemins de fer, il a passé son baccalauréat au lycée Giovanna-Plan d'Alexandrie, sa ville natale.

En lire plus sur Wikipedia

Suggestions