Livre
Néerlandais

Leegte, leegte die ademt : het typografisch wit in de moderne poëzie

Yra Van Dijk (auteur)

Leegte, leegte die ademt : het typografisch wit in de moderne poëzie

Het idee is even eenvoudig als verbluffend: waarom kijken we bij het lezen naar de letters en niet naar het wit daaromheen? Yra van Dijk bewijst in Leegte, leegte die ademt dat deze andere zienswijze verstrekkende gevolgen heeft voor het begrijpen van po e. Hoe onbewust ze ook tot stand kunnen komen, de dichter neemt beslissingen als hij een nieuwe regel begint of een volgende strofe. Het wit dat
Titre
Leegte, leegte die ademt : het typografisch wit in de moderne poëzie
Auteur
Yra Van Dijk
Langue
Néerlandais
Éditeur
Nijmegen: Vantilt, 2006
444 p.
ISBN
90-77503-29-3
Placing suggestion
828.1 (SISO) Over poëzie ; Over poëzie (ZIZO)

Disponibilité dans les bibliothèques flamandes

Disponible plus de 6 fois dans les bibliothèques flamandes

Commentaires

Het oppervlakkigste kenmerk waardoor poëzie zich van proza onderscheidt, is het overvloedige wit rondom en vaak ook in de tekst. Voor haar proefschrift ging Yra van Dijk op zoek naar andere soorten typografisch wit in het gedicht. Bovendien stelde ze zich de vraag wat dat wit wel allemaal kan betekenen. Dat ging ze na bij de crème de la crème van de Nederlandstalige poëzie: Leopold, Van Ostaijen, Nijhoff en Faverey, met een intermezzo over Celan. Eerst komt een lange inleiding over de theorie van het zwijgen in de mystiek en de literatuur. Uiteraard speelt hier het tekortschieten van de taal een belangrijke rol. Bij Stéphane Mallarmé kreeg het wit een prominente en in zijn radicaliteit misschien nog steeds onovertroffen plaats. Zijn 'Un coup de dés', een grootse poging om het arbitraire van de taal op te heffen in het spanningsveld tussen de idee en het Niets, wordt volledig afgedrukt en gecommentarieerd. Er volgt een wat hulpeloos en weinig persoonlijk verwerkt literatuuroverzicht va…Lire la suite